بهترین نوشیدنی برای تمرینات ورزشی

نوشیدن مایعات در بین تمرینات با رعایت اصولی ساده بسیار عالی می باشد و موجب تعریق بهتر ، تعدیل درجه حرارت بدن، دفع سموم از طریق تعریق ، ایجاد تازگی و طراوت و ... می گردد.

 و اما این اصول شامل موارد زیر می باشد:

نوشیدن جرعه جرعه مایعات، نوشیدن کم و مداوم مایعات ، نوشیدن مایعات در حالت سکون(یعنی در حال حرکت نبوده) ، در هنگام نوشیدن مایعات توجه کنید که ضربان قلب به حالت عادی برگشته باشد و در نهایت با عجله مایعات را ننوشید .

حالا بهترین نوشیدنی چیست؟

برای اشخاصی که به صورت عادی تمرین می کنند (ورزشهای همگانی) نوشیدن آب بهترین گزینه است. ولی اشخاصی که تمرینات ورزشی سنگینی می کنند ، بهترین نوشیدنی می تواند یک سرم خوراکی باشد (مقدار کمی نمک به همراه مقداری شکر که شوری را تا حدی قابل تحمل کند و مقداری آب ) یا یک نوشیدنی که از آب و مقداری گلوکز طبیعی تهیه شده باشد . توجه داشته باشید اشخاص ورزشکار باید میزان املاح بیشتری در رژیم غذایی خود داشته باشند. نوشیدن قهوه (به علت داشتن کافئین محرک است) نیز بسیار توصیه شده است. آب میوه های طبیعی و یا نوشیدنی شامل آب و مولتی ویتامین ها بسیار مناسب می باشد.

ورزشکاران به علت تمرینات زیاد جسمی و سوخت وساز بالایی که دارند جزء اقشار آسیب پذیر جامعه بوده و باید به رژیم غذایی خود و مایعاتی که مصرف می کنند توجه ویژه ای داشته باشند.

برگرفته از : http://www.martialarts2000.blogsky.com

مطالب مهمی از انشین کاراته ایران

به نقل از جناب آقای سن سی امیر رستمی

Sensei Amir Rostami

Enshin Karate Do

متاسّفانه انشین کاراته ایران با بی درایتی و عدم کفایت مسئولین قبلی اش در ایران به بیراهه رفت که همانگونه که خودتان هم میدانید همیشه خراب کردن ساده و بسیار ساده تر از ساختن و ایجاد کردن است که جناب شیهان سطانی - البته در حال حاضر به قول خودشان : کانچو سلطانی- هر دو امر را انجام دادند یعنی ابتدا با زحمت زیادی انشین را در سال 72 پایه ریزی کردند و سپس به سادگی این سبک را به قول و گفته خودشان در سال 86 یعنی 14 سال بعد منحل اعلام نمودند . که البته این جای بحث دارد و من به قسمتهای کوچکی از آن اشاره میکنم:
1- تمامی مشکلات انشین در ایران و مشکلات بوجود آمده با سازمان جهانی انشین کاراته آمریکا را در مجموع میتوان بی کفایتی و عدم مدیریت مسئولین گذشته این سبک در ایران که در راس آن شیهان سلطانی بود , دانست چرا که بیشترین مسائل کدورت شخص کانچو نینومیا (اوس) از شیهان سلطانی مسائل و مشکلات مالی ایشان با سازمان جهانی بود , چرا که ایشان از سال 74 الی 84 احکام کمربند و دوگی ها و حتّی سی دی و دی وی دی های آموزشی انشین و ... را که از سازمان جهانی انشین کاراته خریداری نموده بود و حتی حقّ پرزنت کردن اعضای انشین کاراته و هنرجویانی که کارت جهانی برایشان صادر میشد را به حساب سازمان واریز ننمودند . که هنگامی که بنده در خلال مسابقات 2007 ترکیه متوجّه این موضوع شدم و دلیلش را از ایشان جویا شدم به بنده عرض کردند که این مبالغ همان حق عضویت سالانه سازمان جهانی انشین کاراته هست و باید نماینده های استان ها به من پرداخت کنند تا من به سازمان جهانی بپردازم . (که متاسّفانه صحّت نداشت و همانگونه که خودتان هم در جریان هستید تمام هزینه های مربوط به صدور احکام , صدور کارت شناسایی , آرم و ... از طریق نماینده های استانها به شیهان سلطانی پرداخت میشد , که البته ایشان به حساب سازمان جهانی واریز نمی نمودند !!!! )

2- به هر حال وقتی شیهان سلطانی مسئله ای رو که خودش ایجاد کرده بود را نتونست حل کنه که هیچی , از سال 86 در حاشیه مسابقات قهرمانی کشور در کرمانشاه که بعنوان مربی تیم تهران شرکت کرده بود (و تیمشون هم چهارم شد) اومد که صورت مسئله رو پاک کنه و اونجا بود که انشین رو زیر مجموعه سبک جدیدی به اسم شین دن اعلام کرد , که ارتباط من هم از اون تاریخ به بعد تقریبا با ایشون و سبک جدیدشون قطع شده .

3- از سال 2007 به بعد با جلسه ای که در ترکیه از طرف سازمان جهانی بصورت اضطراری در ترکیه برگزار شد , از طرف کانچو نینومیا (اوس) : سن سی سعید سواحلی مقدم , سن سی مجتبی علی مرتضی , سن سی فرهاد علی نژاد , سن سی شاهرخ غله دار و بنده حقیر(سن سی امیر رستمی) بعنوان اعضای هیئت رییسه انشین کاراته ایران انتخاب شدیم .
که متاسفانه از این گروه هم افرادی همچون سن سی شاهرخ و سن سی فرهاد به بیراهه رفتند و ضربه دوم را به انشین کاراته ایران وارد کردند .

4- در حال حاضر دو نماینده باقی مانده مذکور و بنده مسئولیت انشین کاراته ایران را از سوی سازمان جهانی بر عهده داریم و جلسات زیادی را در فدراسیون کاراته داشته ایم و تا نتیجه گرفتن و ثبت مجدّد انشین در لیست سبکهای فعّال فدراسیون کاراته خواهیم داشت ( البته همانگونه که میدانید خراب کردن ساده تر از ساختن است اما دوباره ساختن هم از ساختن اولیّه دست کمی که ندارد بلکه سخت تر هم هست! ) و به امید خدا در آینده ای نه چندان دور شاهد تکرار مجدد اسم انشین کاراته در لیست فدراسیون خواهیم بود .

5- متاسّفانه باید بگویم که سن سی نیازی هم که شما در متن خود از ایشان تقدیر نموده اید انشین کار نمی کنند و از سال 86 شین دن کاراته ای شده اند؟!

6- با تمام این تفاسیر من در سالهای گذشته با تمام مصائب و مشکلات بوجود آمده از سوی شیهان سلطانی با کمک بچه های انشین کای کرمانشاه و هیئت کاراته و تربیت بدنی کرمانشاه 3 دوره مسابقه قهرمانی کشور و 2 دوره مسابقه غرب کشور برگزار کردم که به لطف خدا و همکاری شرکت کنندگان بدون دردسر و حاشیه برگزار و خاتمه یافت , امّا متاسّفانه امسال بعلّت فشارهای کاری (اداری) و شرایط و هزینه های جدید و بسیار نا معقول تربیت بدنی جهت اجاره سالن و خوابگاه هنوز موفق به برگزاری مسابقه ای نشده ام ........ ولی این پایان کار انشین نیست و درست است که انشین در ایران با یک نفر آغاز شده اما با یک نفر تمام نشده و سبک زنده و جاری ای است .

زندگی همچنان جاریست و امید باقی

به امید خدا تمام سعی خودم رو میکنم تا آخر سال 89 یکدوره مسابقه قهرمانی کشور توی تهران یا کرمانشاه برگزار کنم .

اوس

امیر رستمی

انشین کاراته در ایران

باید سئوال نمود که چه شد انشین کاراته از لیست سبک های معتبر و رسمی فدراسیون کاراته ایران حذف شد؟وقتی به تاریخچه انشین در ایران نگاه می کنیم مشاهده می شود که "انشين کاراته بعنوان اولین سبک غیرکنترلی بعد از کیوکوشین در ايران در سال 1372 توسط شيهان حميد سلطاني بنيانگذاري گرديد و 4 سال بعد در سال 1376 عضو رسمی سبکهای فدراسیون کاراته ایران شد."

جواب سئوال بالا نزد چند نفر است شیهان حمید سلطانی نماینده سابق سبک،سن سی نعمت الله مظهری قهرمان سبک و فدراسیون کاراته ایران

نتیجه این سئوال-جواب اگر بخواهد منفی درآید که می شود دعوا ها و جدال های بی انتهایی که تنها نتیجه اش این است که امروز می بینید و آن انحلال سبک بصورت رسمی از فدراسیون کاراته ایران بوده و اگر نتیجه مثبت شود آن است که باید نمایندگان انشین کاراته که در استان ها و در مرکز (تهران) فعالیت داشته و احتمالاً تغییر سبک داده اند به سبک انشین بازگردند و مسئولین انشین غرب ایران که در کرمانشاه مستقر است چاره ای کنند و جلساتی با نمایندگان سابق و فعلی انشین  بگذارند تا بصورت رسمی و معتبر فدراسیون این سبک اصیل و قدرتمند را در لیست خود قرار دهد بودن یا نبودن نام انشین در لیست سبک های رسمی فدراسیون شاید در نظر برخی ها یک حالت صوری و فرمالیته باشد ولی بایستی متذکر شد که همین لفظ انشین اگر در این لیست فدراسیون کاراته مجدداً گنجانده شود بسیاری از مشکلات حقوقی و موانع قانونی این سبک را مرتفع خواهد نمود در نتیجه از کلیه عزیزانی که در سبک انشین فعالیت داشته و یا دارند و از مربیان،قهرمانان و داوران این سبک بوده یا هستند برای احیای مجدد این سبک به شکلی که دوباره رسماً از سوی فدراسیون کاراته پذیرش گردد باید اتحاد و اتفاق و همدلی باشد و تا در مرکز (تهران) فوراً افرادی با تغییر سبک افسار انشین را رها می کنند و این سبک ارزشمند و اصیل را دچار مشکل می کنند مربیان و قهرمانان و ورزش کاران این سبک فوراً در پی تغییر سبک خود نیوفتند و مقاوت از خود نشان دهند چون اگر فوراً تغییر سبک دهند این نشانه سست ایمانی و سست ارادگی این افراد به سبک خودشان هست اگر اینان به فلسفه انشین و اینکه این رشته از دو سبک اصیل یعنی کیوکوشین کاراته و جودو تشکیل شده و ترکیب یافته است پی ببرند در ژرفا و عمق این فلسفه به خود سستی و تزلزل راه نمی دهند.

این سبک از تفکر کانچو جوکو نینومیا بوجود آمده کسی که سالها زیر نظر بنیانگذار کیوکوشین کاراته (سوسای اویاما) آموزش دیده و نماینده ایشان سالها در آمریکا بوده و قهرمان این سبک اصیل در ژاپن و جهان گردیده است و از تئوریسین های این سبک به شمار می رفته و با توجه به اینکه ۶ سال در مهد جودو یعنی ژاپن به تعلیم و تعلم جودو پرداخته در نهایت با تفکر بسیار توانسته ۲ رشته رزمی و قدرتمند را با هم تلفیق کند تا کیوکوشین سوسای اویاما با تئوری و تفکر جدید،کاربردی تر و قوی تر تمرین شود.حتّی خدمات کانچو نینومیا بدینجا ختم نگردیده و با دوستی و ارتباط بسیار صمیمانه ای که با مرحوم کانچو هیدوکی آشی هارا داشت سبب گردید که تدوین  و تکمیل سبک آشی هارا کاراته را بعهده بگیرد.بطوریکه خود در مصاحبه های متعدد عنوان نموده است "در سبک آشی هارا مسابقه وجود نداشت من قوانین مسابقه را تدوین و تنظیم و (جی سن) یعنی واقعیت مبارزه را در این سبک پیاده نمودم."

قطعاً کانچو نینومیا امیدواری بسیاری به انشین کاراته ایران داشته و دارد که نمونه این اعتماد و اطمینان را در سن سی نعمت الله مظهری می توان دید که یک ایرانی در بالاترین رده های انشین کاراته جهان قرار گرفته و حمایت شده و رشد یافته است.

از مسئولین انشین کاراته غرب ایران به مرکزیت کرمانشاه که آبرو داری کرده و انشین کاراته ایران را حفظ کرده اند تقدیر و تشکّر می نمایم مخصوصاً سن سی امیر رستمی که با درایت و کفایت توانسته اند در شهر خودشان کرمانشاه و با مدیریت خوب این سبک را از انحلال مطلق و نابودی برهانند.

در مرکز (تهران) نیز از سن سی سعید سواحلی مقدّم و سن سی مجتبی علی مرتضی بخاطر زحماتشان و پایداری در امر آموزش انشین کاراته دو بسیار متشکرّم.

افرادی که انشین کاراته را با حرکت های خود به وضعیتی در آورده اند تا از لیست سبک های رسمی فدراسیون کاراته حذف شود سال ها بعد مطمئناً به اشتباه خود پی خواهند برد.

و در آخر پیشنهاد می کنم مطالبی که به حضور انشین دوستان رسید مورد توجه و تفکر واقع شده و مجدداً هر چه زودتر انشین کاراته بصورت رسمی در فدراسیون ثبت گردد.

با آرزوی توفیقات الهی برای تمامی رزمی کاران (کاراته کاها مخصوصاً انشین کاراته کا های ایران)

سبکهای غیر کنترلی رسمی فدراسیون کاراته ایران

اخذ شده از سایت فدراسیون در مورّخ ۲۵/۱۰/۱۳۸۹

مصاحبه اختصاصی نشریه رزم آور

با کانچو جوکو نینومیا بنیانگذار انشین کاراته

Enshin Karate Do

Kancho Joko Ninomiya

Osu! Kancho

با سلام خدمت همه دوستان گرامی،مطالبی که ذیلاً به استحضار شما خواهد رسید مصاحبه بنیانگذار سبک انشین کاراته (کانچو جوکو نینومیا) با مجله رزم آور حدود سال ۱۳۷۹ شمسی می باشد،که خواندن این مطلب در مجله رزم آور مرا برای اولین بار با این سبک پویا و قوی و دارای اصالت که از تلفیق دو سبک اصیل و قدرتمند یعنی کیوکوشین کاراته و جودو بوجود آمده است،آشنا نمود و در استان اردبیل (شهر اردبیل) جناب آقای سن سی یاور صمدی مسئول این سبک بوده و هستند،به کلاس ایشان رفته و همراه برادرم آقای حمید بنابی ثبت نام نمودیم که بنا به شرائط خاصی که داشتم مدتها برایم وقفه ایجاد شد و حمید آقا به امید خدا نه تنها در این سبک به کمربندهای بالاتر ارتقاء یافتند بلکه در مسابقات انشین کاراته،ساباکی چلنج و کیوکوشین کاراته مقام های اول تا سوم ایران،غرب ایران و استان اردبیل را بدست آورده اند.

(طبق قانون مجازات اسلامی و قانون کپی رایت –حق نشر- هرگونه کپی برداری از این مطلب و سایر مطالب این وبلاگ پیگرد قانونی دارد و تنها در صورت درج منبع بلامانع است.)

مطالب زیر از مجله رزم آور آذر ماه سال 13۷۹ شماره ۶۳

اخذ و تایپ شده و با اندکی ویرایش ارائه می شود.

به نام خدا

مصاحبه اختصاصی نشریه رزم آور با کانچو جوکو نینومیا بنیانگذار انشین کاراته

به دعوت (حمید سلطانی) نماینده انشین کاراته در ایران (کانچو نینومیا) به منظور بازدید از فعالیتهای انشین کاراته و برگزاری استاژهای فنی مختلف در تاریخ یازدهم آبانماه به کشورمان آمدند تا اقامتی یک هفته ای را داشته باشند.با دعوت از وی مصاحبه اختصاصی را ترتیب داده ایم که ماحصل آن از نظرتان خواهد گذشت.

*.(کانچو نینومیا) ضمن خوش آمد گویی لطفاً از خودتان بگویید؟

-    متولد سال 1954 میلادی می باشم از سن 12 سالگی ورزش رزمی را با جودو آغاز نمودم و تا سن 18 سالگی نیز تمرینات جودو را ادامه دادم در سن 15 سالگی ضمن انجام تمرینات جودو به کاراته روی آوردم.در سنین  15 تا 19 سالگی جزو بهترین های این سنین در ژاپن بودم.در سن 19 سالگی چون نسبت به سایر ژاپنی ها از فیزیک درشت تر و بهتری برخوردار بودم از سوی سوسای اویاما جهت اشاعه کیوکوشین در آمریکا انتخاب شدم و دائماً بین آمریکا و ژاپن در مسافرت بودم.در سال 1974 میلادی در اولین دوره مسابقات جهانی کیوکوشین ژاپن به مقام سوم جهان رسیدم و در سال 1978 میلادی در مسابقات سراسری ژاپن مقام اول را کسب نمودم.زمانی که در آمریکا حضور داشتم بمدت 3 سال در دوجو شیهان شیگر و اویاما ارشد کلاس وی بودم ایشان بعد از شخص (اویاما) بالاترین مقام کیوکوشین دنیا را دارا بودند.در سال های قهرمانی با اکثر سران کاراته دنیا مبارزه کرده و با آنها دوست بوده ام مانند کانچو آزومای-ناکامورا-سن پی کیجی و... تا اینکه در سال 1988 میلادی اولین دوجو انشین کاراته را در شهر دنور ایالت کلرادو آمریکا تاسیس نمودم و به تنهایی فعالیت خود را آغاز نمودم.

*.از زندگی شخصی خود بگویید؟

- دارای همسر و سه فرزند پسر می باشم که هر سه آنها کاراته کار می کنند فرزند بزرگم 20 سال دارد و فرزند کوچکم 7 ساله است.

*.از مربیان کاراته خود بگویید؟

- اولین و آخرین مربی کاراته من کانچو (هیدوکی آشی هارا) بنیانگذار سبک آشی هارا کاراته بوده است.

*.به چه شکل از کیوکوشین کاراته جدا شدید؟

- استادم (کانچو هیدوکی آشی هارا) سبک جدیدی را به نام خود (آشی هارا کاراته) بنا نمود و چون ایشان بر گردن من بعنوان استاد حق داشت من نیز با وی ماندم و در گسترش و تکمیل آشی هارا کاراته وی را یاری نمودم.

*.رابطه شما با (کانچو آشی هارا) چگونه بود و و قتی ایشان فوت نمودند چه احساسی پیدا کردید؟

- (کانچو آشی هارا) به واقع همچون پدری برای من بود ما همانند یک خانواده ای بودیم که برای یک هدف فعالیت می کردیم.بعد از فوت ایشان نیز مثل فرزندی بودم که پدر خود را از دست داده باشد.

*.در زمینه فنی در (آشی هارا کاراته) چه نقشی داشتید؟

- در سبک آشی هارا مسابقه وجود نداشت من قوانین مسابقه را تدوین و تنظیم و (جی سن) یعنی واقعیت مبارزه را در این سبک پیاده نمودم.

*.برای قهرمان شدن چگونه تمرین می کردید و مشوق شما چه کسی بود؟

- در دوران قهرمانی روزی 8 ساعت تمرین سخت و طاقت فرسا انجام می دادم و همکنون هم روزی 6 ساعت به تمرینات کاراته می پردازم.مشوق اصلی من شخصی به نام (نوبویکی کیشی) بود و هنوز هم از تشویقها و راهنمایی های ایشان استفاده می کنم.ایشان جزء شاگردان شبانه روزی (سوسای اویاما) بودند و هم اکنون در نیویورک سبکی به نام (کیشی کاراته) را کار می کنند و دائماً بین آمریکا و ژاپن در مسافرت هستند.

*.تفاوت انشین کاراته با کیوکوشین کاراته در چیست؟

- قطعاً اشخاص مختلف ایده و دیدگاههای متفاوتی با هم دارند و در نتیجه کاری را هم که انجام می دهند متفاوت است.کیوکوشین کاراته فقط زدن ضربات پی در پی است،در این سبک زیرِ پا کِشی و گرفتن ممنوع است در صورتیکه در انشین کاراته آزاد بوده و از تکنیک و تاکتیک استفاده می شود.

*.آیا خاطره ای از (سوسای اویاما) دارید؟

- سوسای با من مهربان بود برخلاف (کیشی) مشوقم که بسیار تند و خشن است.زمانی که 17 ساله بودم سوسای به (دوجو) ما آمد و از استادم نام مرا پرسید و به ایشان گفت : این شخص خیلی خوب است او را به مسابقات بفرستید.مدت ها بعد به اتفاق بچه های مدرسه به محلی به نام (توکیو تاور) آمدیم و من پُرسان پُرسان هونبو کیوکوشین را پیدا کردم،سوسای تا مرا دید شناخت و اسمم را نیز بخاطر داشت.

*.چگونه ایده استفاده از (ساباکی) در ذهنتان بوجود آمد؟

- این ایده ای بود که مدتها در ذهنم پرورش می دادم.در کیوکوشین می ایستند و سخت همدیگر را می زنند و در سبک شوتوکان ضربات را سریع و کنترلی اجرا می کنند،من فکر کردم ترکیبی از دفاع،سریع زدن،قدرتی زدن و زمین زدن را با توجه به اینکه جودو را بمدت 6 سال تجربه کرده بودم باهم در آمیزم و سبک انشین و ساباکی را بوجود آوردم.

*.نظر شمادر مورد تعدد سبکها و پویایی کاراته چیست؟

- هرکس فکر و ایده ای دارد مثلاً انواع و اقسام چراغ مطالعه مانند همین که روی میز هست وجود دارد و هرکس چراغی می خرد که از شکل آن خوشش می آید.منشاء همه چراغ ها نور است اما شکل های ظاهری متفاوتی دارند.کاراته نیز همینطور است مهم این است که ما انسانهای خوبی درست و تربیت کنیم و همچون یک خانواده باشیم.مثال دیگری بزنم تصور کنید کاراته همچون قله اورست هست و هر کس از یک راه سعی در دستیابی به این قله را دارد.

*.چند کشور عضو انشین کاراته هستند و چرا انشین کاراته آنطور که باید گسترش جهانی نداشته است؟

- 16 کشور عضو انشین کاراته هستند.زیاد بودن کشور ها و کمیت مهم نیست.کیفیت کار مهم است.برای من مهم است که بتوانم خوب بیآموزم و خوب بتوانم آموزش دهم.سبک های زیادی هستند که بخاطر گسترش،شروع به فروختن دان  می کنند که من هرگز این کار را نخواهم کرد.ما هرکس را که بخواهد به انشین کاراته بیآید می پذیریم و پس از گذشت زمان انگیزه او را خواهیم فهمید،اگر کسی تنها نام انشین را بخواهد و انشین را یاد نگرفته باشد ارتباط خود را با وی قطع می کنیم و اگر کسی انشین را درک نماید و با قدرت،تمرین سخت کند و در بلند مدت از نظر فنی رشد نماید حمایتش خواهیم کرد.

من حتی در موقع امضاء احکام زیر امضاء خود می نویسم : تلاش کنید.

*.همه کاراته را سبکی ژاپنی می دانند چرا مرکزیت سبک خود را در آمریکا قرار داده اید؟

 - قبلاً اشاره نمودم (سوسای اویاما) مرا برای گسترش کیوکوشین کاراته به آمریکا فرستاد و من ۲۱ سال است که در شهر دنور ایالت کلرادو آمریکا زندگی می کنم،اما در ژاپن نیز ۵۰ دوجو انشین کاراته از هوکایدو(شمال ژاپن) تا اُکیناوا (جنوب ژاپن) وجود دارد.

*.چرا مسابقات جهانی این سبک را تنها در آمریکا برگزار می کنید آیا قصد آن را ندارید که مسابقات را بصورت متناوب در کشورهای عضو انشین کاراته مانند ایران برگزار کنید؟

- فعلاً در مورد این مسئله فکر نمی کنم چون سبک هنوز در حال رشد است و باید بزرگتر شود تا در مورد این مسئله صحبت کنیم.

*.روش مبارزه انشین کاراته فول کنتاکت است آیا دلیل خاصی داشته است که اجرای ضربات دست به صورت را آزاد نکرده اید؟

- این همان کیوکوشین کاراته می شد با ضربه دست به صورت،در ضمن اینکه با دستکش بوکس نمی توان گرفتن ها را انجام داد.در انشین برای درو کردن و زدن حریف به زمین به صورت معمولی ۱ امتیاز داده می شود اما اگر ضربه ای بصورت قوی اجرا شود و تسلط با دست یا پا نشان داده شود 3 امتیاز دارد که (وازاری) گفته می شود.به زمین زدن حریف با ضربات پا و دست نیز 3 امتیاز دارد واگر حریف بلند نشود 6 امتیاز دارد و به این امتیاز (ایپون) یا (ضربه فنّی) گفته می شود.

*.می توانید نام چند تن از قهرمانان انشین کاراته را بگویید؟

- ورنر اوونز(آمریکا)،بیل شیرر(آمریکا)،سوزوکی(ژاپن)،ایزوکا(ژاپن)، و رابرت بروکس که حریف نعمت الله مظهری مبارز ایرانی نیز بوده است و 3 بار قهرمان شده است.اما نعمت الله مظهری هنوز نتوانسته است قهرمان شود و 2 بار نایب قهرمان شده است.

*.یک مبارز خوب از نظر شما دارای چه خصوصیاتی باید باشد؟

- برای اینکه شخصی بتواند مبارزه گر خوبی باشد،باید سرعت،تکنیک و روح مبارزه را داشته باشد و اگر در مسابقه ای باخت،باخت خود را پله ای برای رسیدن به هدف قرار دهد.

*.می گویند کاراته دارای روح است،از نظر شما روح کاراته چیست؟

- با کاراته انسان سعی در ساختن خود می نماید.روح کاراته این است که هیچ وقت خود را نبازی و با تمرین کردن به مرحله ای دست یابیم که اراده و روحی قوی داشته باشیم.

*.نظر شما در مورد سبکهای کنترلی چیست؟

- کاراته واقعی آن است که (جی سن) (روح مبارزه) در آن پیاده شده باشد.من فکر می کنم کاراته ای که ضربه را نشان می دهد دارای روح واقعی نیست باید بتوانیم از چیزهایی که یاد گرفته ایم استفاده نماییم.

*.گفته می شود کاتاهای انشین کاراته کاربردی هستند،در این مورد توضیح دهید؟

- کاتا با کومیته یکی است اما در سبک های دیگر کاراته این واقعیت وجود ندارد.در انشین،کاتا بر اساس واقعیت طراحی شده است و دارای 6 کاتا می باشیم که در مبارزات قابلیت اجرا به روشهای مختلف را دارا می باشد.ما در کاتا های انشین 3 نوع فاصله کوتاه،متوسط و بلند را داریم که اینها اساس مبارزه و کاتاها در حالت گارد انجام می پذیرد،همانطور که در مسابقه گارد می گیریم.

*.انشین کاراته ایران را چگونه دیدید؟

- با اینکه 3 سال است که به صورت رسمی انشین کاراته در ایران کار می شود،هنرجویان در سطح بالایی قرار گرفته اند.در کشورهای ثروتمندی چون آمریکا و ژاپن کاراته را بیشتر برای تفریح کار می کنند اما در ایران مشاهده کردم که روح جنگندگی در کاراته کاران وجود دارد و تشنه آموختن و قدرت هستند.

*.نظر شما در مورد شیهان سلطانی چیست و آیا از نظر شما ایشان توانایی راهبری انشین کاراته کشور بزرگ ایران را دارا می باشند؟

- به نظر من ایشان فرد تکنیکی هستند.با اینکه جثه درشتی ندارند ولی عکس العکمل های سریعی انجام می دهند از پیشرفت انشین کاراته ایران در این چند سال خوشحال هستم و از ایشان (حمید سلطانی) حمایت می کنم.

*.قبل ار ورود به ایران چه تصوری از آن داشتید و اینک چه تصوری در ذهن دارید؟

- چند سالی است که شیهان سلطانی از بنده برای مسافرت به ایران دعوت می نمایند تا اینکه امسال توانستم به ایران مسافرت کنم.به کشورهای زیادی سفر کرده ام و اکثراً مرا از مسافرت به ایران منع می کردند و می گفتند کسی که تابعیت آمریکایی داشته باشد در ایران مورد اذیت قرار می گیرد زمانی که به فرودگاه ایران وارد شدم مثل بقیه افراد برای انجام تشریفات ورود صف ایستادم که مرا از صف بیرون آوردند و به عنوان یک فرد ویژه با من برخورد شد و کاراته کاران زیادی با لباس کاراته در آن موقع شب به استقبالم آمده بودند که بعنوان خاطره ای زیبا در ذهنم خواهد ماند.تنها چیزی که من در ایران دیدم و از آن ترسیدم نحوه رانندگی ایرانیان است.

*.با تشکر.ضمن آنکه امیدواریم مجدداً شما را در کشور ایران پذیرا باشیم اگر با انشین کاراته کاران اقصی نقاط کشورمان صحبتی دارید بفرمایید؟

- من هم از سئوالات متفاوت شما با دیگر خبرنگاران متشکرم و امیدوارم مجدداً بتوانم به ایران سفر نمایم.پیام من این است که انشین کاراته کاران ایران با بالاترین مقام این سبک در کشور (شیهان حمید سلطانی) همراه و یار باشند تا خانواده انشین رشد بیشتری داشته باشد.

اوس! کانچو جوکو  نینومیا

Osu! Kancho Joko Ninomiya

توصیه ای آینده ساز برای جوانان رزمی کار

با سلام مجدّد خدمت همه دوستان؛مطالبی است که از حس انجام وظیفه و انسانیت باید به همه جوانان رزمی کار عرض نمایم که ممکن است کمتر یادآوری و توجّه شود.با توجّه به مطلب قبلی ام تحت عنوان

 "درد و دل های یک رزمی کار و دوستدار هنرهای رزمی" باید بگویم عزیزان همیشه ورزش را بر درس و تحصیل اولویت ندهید نمونه های فراوانی دیده ام که کسانی که از نظر تحصیلات و درس موفق بوده اند از نظر هنرهای رزمی و کلاً ورزش نیز توفیقات ثابت و پاداری بدست آورده اند،در مقابل اشخاصی که دارای تحصیلات بالائی نبوده اند در ورزش نیز توفیق های مقطعی و نا پایدار بدست آورده اند.معمولاً افرادی که دارای تحصیلات و تخصصهای علمی و فنی بالائی هستند در ورزش نیز یک مبتکر و یک ابداع کننده هستند بعنوان مثال استاد معظّم جناب آقای شینان دکتر فرهاد وارسته زمانی که سبک کان ذن ریو کاراته دو را در ایران پایه گذاری می کرد خود دارای درجه دکتری تخصصی از آمریکا بود و یا پدر ورزش نوین ژاپن استاد معظّم مرحوم جیگارو کانو مبتکر جودو که همان دسته بندی فنون جوجیتسو است خود دارای درجه دکتری تخصصی بوده است و پدر جودو و پدر تربیت بدنی و ورزش نوین ژاپن محسوب می شود.از مثالهای ملموس تر اینکه خود آقای علی دائی قهرمان و پهلوان فوتبال ایران و آسیا و برترین گل زن تاریخ فوتبال جهان خود دارای تحصیلات قوی و بالای علمی و دانشگاهی است که به اعتراف خودش اگر در رشته مهندسی متالوروژی دانشگاه صنعتی شریف تهران قبول نمی شد معلوم نبود آیا در فوتبال و ورزش به چنین عناوینی دست یابد یا نه.نتیجه تمام این مطالب این است که دوست من اول درس خود را بخوان و بعد به ورزش که لازمه یک فرد خلاق و جوان است بپرداز.عدم امکان ورزش و هنرهای رزمی بصورت کلاسیک در اوج دوران نوجوانی و اوایل دوران جوانی به نظرم باعث شکست ها و ناکامی های بسیاری برای من گردیده است.پس درس خود را مرتب بخوانید بعد به کلاسهای رزمی و ورزشی خود بپردازید و خانواده ها دقت کنند که یک فرد نوجوان و سالم باید انرژی حاصل از این دوران را بطریقی تخلیه کند بهترین راه و سالم ترین راه ورزش است که از هر جهت برای حال و آینده فرزندتان مفید خواهد بود.این مطالب را تمامی پزشکان و روانشناسان و متخصصین امر همه تائید و تاکید می کنند بر آن.نوجوانی و یا جوانی درس خود را خوب بخواند ولی از ورزش غافل باشد در آینده اش آثار و برکات مثبت ورزش را هرگز تجربه نخواهد کرد.یک نجوان و جوان در کنار تحصیل علم و ورزش کردن است که بالاندگی و کمال رسیده و از هرگونه انحرافی مصون می ماند.خانواده های محترم بیائید با دقت و حوصله نسبت به آینده جسمی،روحی و روانی و اجتماعی فرزندانمان چاره ای بیاندیشیم.با اصرار بر اینکه تو درست را بخوان ورزش پیشکشت بخدا قسم موجب بسیاری از ناهنجاری ها در آینده فردی و اجتماعی فرزندانتان خواهید شد.نسلی اولی که ژاپین نوین را بوجود آورد مردان و زنانی با سواد،سخت کوش و سالم و رزشکار بودند.در کره نیز چنین بحثی وجود دارد در چین نیز به همین منوال.فردی که از نظر جسمی و فیزیولوژی جسمی سالم نباشد و همواره بیمار بوده یا رفتار بیمار گونه نشان دهد از این نوجوان و جوان نباید انتظار پروفسور شدن را داشت....

ارادتمند شما

درد و دل های یک رزمی کار و دوستدار هنرهای رزمی

دوستان عزیز و خوانندگان گرامی،مملکت ما ایران دارای ظرفیت های فراوانی است که کما بیش همه ما از آن آگاه هستیم،از جمله ظرفیتهای ایران مردم آن بخصوص جوانان آن است.من یک رزمی کارم و دوستدار هنرهای رزمی می باشم.از کودکی با هنرهای رزمی عشق و علاقه ام بسته شد و تا زمانی که دیپلم نگرفته بودم به هر علتی امکان شرکت و فعالیت کلاسیک در هنرهای رزمی را نداشتم.در سال ۱۳۷۷ اولین تجربه کلاسیک رزمی ام بود قبل آن هم در کنار گود بچه های رزمی کار بودم.آن زمان ما دوستان خوب زیادی هم داشتیم بعد از چند سال چند تن را دیدم و جویای حال شان شدم یکی می گفت بیکارم دنبال کار می گردم،یکی می گفت پدرم بنّای ساختمان است برایش سیمان و آجر و گچ می آورم و....

بعد از گذشت زمانی برادر کوچکم آقا حمید را به خیل عظیم رزمی کاران هدایت نموده و تشویق و حمایت نمودم تا مثل من در ۱۹ سالگی وارد دوره های کلاسیک آموزش هنرهای رزمی نشود و او با سن ۱۹ سالگی دارد دان ۲ خود را در کاراته می گیرد و خوشبختانه از درس نیز عقب نمانده است.دوستی داشت که لیسانس معماری بود و قهرمان استان،منطقه،دانشگاه آزاد،کشور و در نهایت مسابقات جهانی باکو بود.دان ۳ کیوکوشین و انشین کاراته را دارد.دنبال کار بود.ازدواج نکرده بود.زندگی درست و حسابی نداشت و از روحیه افتاده بود جوان هایی را می دید الاف و بی قید و بند و خود را می دید که در حصار مسائل اخلاقی و ورزشکاری و مرام رزمی کاری گیر کرده...کمک خواست من هم زیاد تلاش کردم نتوانستم کاری برایش بکنم گفتم برو نیروهای مسلح نظامی یا انتظامی گفت نمی توانم و نمی خواهم چون با روحیه ای که دارم سازگار نیست گفتم چه کنیم....قسم می خورد که جائی و اداره ای می رود می گوید ورزشکارم و رزمی کارم مدال ها و احکام رنگارنگ خود را نشان می دهم آن طرف میز نشین با شکم بزرگ ناشی از پشت میز نشینی و با قیافه ۷ در ۴ پوز خندی می زند و می گوید خوب کاش مدرکت مثلاً معماری نبود عمران بود و... در آخر متوجه می شدم که سرکارم گذاشته اند و...قسم می خورد که حتی او را به چشم یک لات و دعوا کار نگاه می کنند.در باکو وقتی مدال قهرمانی جهان را برگردن می آویختندش یکی از بادی گارد های افراد معروف باکو آمده و پیشنهاد ۷۰۰ هزار تومانی در ماه به او داده بود تا بادی گارد شود.البته قبل آن با او صحبت کرده و  گفته بود شاغل است یا بی کار!؟که جواب دوستمان منفی بود.

من این فرد می شناختم دروغ نمی گفت آدم با شرف و بسیار نجیبی بود.از سازمان تربیت بدنی و مسئولین ذیصلاح سئوال می کنم!!!؟؟؟به کجا چنین شتابان دوستان...

کسی که درس خوانده و رزمی کار قدری هم هست بیکار و بدون مسکن و بدون زندگی دوران جوانی اش را سپری می کند و یکهو بلند می شود می بیند اِ اِ اِ ای وای بر من چه کسانی چه کاره شده اند و من چه شده ام و سن هم که مثل خودِ من زد بالای ۳۰ سال آدم دیگه واقعاً یواش یواش کم می یاره هم روحاً هم جسماً...

چه چیزی به این زحمت کشان داده می شود.رفاه،مسکن،زندگی....چه چیزی؟!آن وقت می گوئیم طرف مهاجرت کرده به فلان جا و فلان امکانات دستش داره

والاه و بلاهه حق داره،حق بدین،

دیروز در جلسه ای بودم از کارمندان حرفه ای؟؟!!!یکی از ادارات با پسرش آنجا بود برنامه ای بود که در آخر با موسیقی تمام می شد،برگشت به من گفت ببین این مطرب ها چه می زنند و چه هنری این مطرب ها دارند...من هم بحدی قفل کرده بودم که نگو...

خوب در جائی که هنرمند می آید و با هنر خود صیقل به روح و روان می زند اسمش می شود با طعن و بغض مطرب!خوب ورزشکار هم که جای خود دارد.از این آقا بپرسی این میزی که فلانی اشغالش کرده ای لیاقتش را خدا وکیلی داری؟!؟!

از این هم که بگذریم تیمی را در یکی از سبکهای کاراته،برده اند باکو آن هم به چه قیمت و به چه بهائی...یا اشتباه عمدی بوده یا سهوی کاری نداریم.زمینی یا هوائی بوده کاری نداریم.با مهر بار بوده یا معاف از بار کاری نداری.مسابقه داده شده یا نشده کاری نداریم....

آخر ای مسئولین و فدراسیون کاراته کشور ایران شما حداقل قوی ترین کشور خاورمیانه هستین.بخدا قسم به ما و بچه های ما آنجا خندیده اند...من به کسی که می خندد و ما و کشور ما را به سخره می گیرد خرده نمی گیرم ولی ای دوست!!ای رفیق نا شفیق!!!ما همه باعث این مسائل می شویم...می رویم کاری می کنیم که آبروی ایران و ورزش ایران را به باد فنا می دهیم بعد می نشینیم سرجای خودمان در یکی از میزها و کار کارشناسی می کنیم!!!!!!جمهوری آذربایجان دارد با ورزش خود و با برگزاری مسابقات سطح بالای خود و قهرمان پروری خود چه می کند جوانانی می سازد می روند در دنیا نام و پرچم و در واقع دیپلماتهای ورزشی آذربایجان می شوند آن وقت ما می رویم باکو سر ۷۰ میلیون نفر را شیره بمالیم که چه شود...دوست عزیز ما آبرو داریم شرف داریم غیرت داریم با آبروی ایران و ایرانی بازی نکنید.ایران کجا و جمهوری آذربایجان کجا!!!من نمی گویم جمهوری آذربایجان مملکت بدی است یا خیلی پائین است اتفاقاً من واقعاً آنجا را و شهر زیبای باکو که تا حال ندیده ام دوست دارم ولی خوب خدا وکیلی آیا با ایران،جمهوری های شوروی قابل مقایسه اند؟!

از سوی دیگر مسابقات غرب آسیا در تهران بر گزار می شود و آقایان به هر دلیل و عنوان تیم های ایرانی را از مسابقات محروم می کنند مسابقاتی که در ایران ما برگزار می شود آن هم فقط بدلیل مشکلات و خصومتهای شخصی نه چیزی بیش از آن.مدیران ذیصلاح مملکت رجال سیاسی و ورزشی مملکت یک فکری بکنند به حال این وضع.من بعنوان یک ورزش دوست وقتی چنین اخباری به گوشم می رسد از ناراحتی دیوانه می شوم که ای مدیران دانا و توانا به کجا چنین شتابان!!!!...

می دانید مَثَل ورزش و هنرهای رزمی و کاراته ما چیست؟!مَثَل آن است که در منزلی خانواده با هم درگیرند و از آن طرف مهمان یا مهمانانی می آیند که دست بر قضا بدشان نمی آید اختلافات و مشکلات عدیده و شدید داخل را ببینند و پشت سرمان پوزخند بزنند و سریال درست کنند.ما مملکتی قوی و آباد و قدرتمند می خواهیم که ورزش اش هم حتماً قدرتمند خواهد بود نه اینکه در داخل و خارج کشور و مخصوصاً بین کشورهای همسایه آبروئی برای خود و سازمان ورزش و ایران و ایرانی و ورزشکار ایرانی نگذاریم.

دست آخر هم یک ورزشکار به هزار زحمت مدال بیآورد پرچم و نام این مملکت را در نیا بر زبان ها جاری سازد که آقا فلان کشور قهرمان شد آخر بیآید و یک کادوئی بدهند تمام!!!! بعدها بپرسند آقای فلانی کجاست بگویند نمی دانیم!!!!

یادم نمی رود زمانی که عضو تیم ملی بوکس کشورمان ایران بخاطر اینکه راننده تاکسی بود و بعلت تصادف با تاکسی اش از مسابقات فکر می کنم اگر ذهنم یاری کند مسابقات جام آسیایی قطر جا ماند.

بعد منی که خودم و برادرم در ورزش ایران سهم بسیار بسیار کوچکی داریم بگویند برو به چسب به نان شب ورزش چیست و این ادا و اطوارها چه معنی می دهد و حقیقت هم همین است که من بسیاری جوانان خوب و مستعدد و پاک و متعهد رو دیده ام که در گرد باد مشکلات زندگی حمایتی نگرفته اند و اندر خم یک کوچه مانده اند...

سخن آخرم این است که ما ایرانی هستیم دوست نداریم مملکت ما و ورزش ما از بین برود و با آبرویش بازی شود.بروند باکو و دست خالی و مفتضحانه برگردند.مسابقات غرب آسیا در تهران برگزار شود ما باز مفتضحانه به خاطر اختلافات داخلی مان آبروی مملکت ایران به حراج بگذاریم فقط به خاطر خود بزرگ بینی ها و ریاست طلبی ها و دنیا پرستی ها...

حضرت حسین شاه و سرور شهیدان(ع) در صحرای کربلا می فرمایند:

ای قوم اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید و جوانمرد و مرد

فلسفه کیوکوشین

"کمی مهارت برای اینکه بتوان از توانائی ها در دفاع از خود و دیگران استفاده کرد"
"عدالت در زندگی و در دفاع مواردی است که باید یک انسان به آن دقّت کند"
"عدالت بدون داشتن قدرت بی معنی است و قدرت بدون داشتن عدالت فقط خشونت است"
"یک جنگجو همیشه شمشیر خود را تیز نگه می دارد ولی هرگز بدون دلیل از آن استفاده نمی کند"
"اگر هزار روز تمرین کنی هنوز اول راهی ولی اگر ده هزار روز تمرین کنی می توانی یک استاد ماهر باشی"
"این مطالب تشکیل دهنده فلسفه سبک کیوکوشین یا اوج حقیقت است"
"روح کیوکوشین یعنی تلاش به بهترین شکل و تا آخرین لحظه"

اوس! سوسای اویاما

گالری عکس و فیلم انشین کاراته دو

کانچو جوکو نینومیا، یکی از نوابغ کاراته جهان

استاد نینومیا به راستی یکی از بهترین و موفق ترین مدرسین کاراته جهان است که در شهر دنور ایالن کلرادویِ آمریکا زندگی می کند. ایشان با داشتن تجربه زیاد در رشته های جودو و سومو و ادغام آن با کیوکوشین کاراته یکی از مدرن ترین رشته های کاراته (انشین) را بنیان گذاشته است. اعتبار ایشان در دنیای کاراته به حدی است که بسیاری از قهرمانان ایشان را هنوز به عنوان الگوی زندگی خود می داند، کما این که کانچو نینومیا در زمان قهرمانی نیز یکی از الگوی آنها قلمداد می گردید. تعدادی از این قهرمانان هر چند صباحی با ایشان در تماس هستند. خوشبختانه من افتخار ملاقات بعضی از آنها را در یکی از مسابقات ساباکی در آمریکا را داشته ام.

یکی از نویسندگان مجرب ژاپنی در حال تهیه کتاب جدیدی از کانچو نینومیا با عنوان از امپراتوری تا سامورائی های نوین ژاپن.

متأسفانه شخصیت و طرز فکر کانچو نینومیا حتی برای مربیان این سبک در ایران کاملاً ناشناخته است لذا بر آن شدن که زندگی نامه ایشان را از کتاب سفر من به دنیای کاراته به کلیه دوستان عزیر تقدیم کنم.

● مقدمه

آفتاب گرم از شیشه پنجره به آینه دوجو برخورد کرده و انعکاس آن تا انتهای دوجو پیش آمده بود. آن روز یکی از همان روزهای گرم مهر ماه با آسمانی آبی بود که فقط در قله کوه های راکی می توان آن را یافت. من در دفتر دوجو مشغول سرشماری اسامی هنرجویانی بودم که قرار بود ظرف چند روز آینده از آنها آزمون گرفته شود.

وجود شخص غریبه ای را حتی قبل از ورود به دوجو حس کردم. وقتی که سرم را برگرداندم غریبه تازه وارد را جلوی چشمان خود یافتم. گرچه این غول بی شاخ و دم طوری وانمود می کرد که در حال تماشای پوسترهای روی دیوار دوجو است ولی از نیم نگاهش می توانستم بفهمم که در حال محک زدن من بود.

از او پرسیدم آیا دنبال کسی یا چیزی می گردد.

او جواب سئوال من را نداد و پس از چند لحظه درنگ از من پرسید ”این قهرمان ژاپن که می گویند شما هستی؟“

صدای اتوبوسی رشته کلام را پاره کرد و من هم سئوال این غریبه تازه وارد را جواب ندادم.

نگاه دیگری به او کردم. هنوز شلوار جین آبی رنگ و پیراهن سفید و قد بالای دو متر با وزن بیش از صد کیلویش را به یاد دارم. دست مانند بازیکنان خط دفاعی فوتبال آمریکائی با یک کلاه گرد بزرگ و ساکی که روی کولش حمل می کرد.

او از من پرسید ”مگر تو جوکو نینومیا نیستی؟“

من هم جواب دادم ”بله. آیا کمی از من بر می آید؟“

چشمانش را گرد کرد و سرش را کمی عقب کشید و در حالی که انگشتان شصت دستش را در جیبش کرده بود پاسخ داد ”من چند رشته مختلف رزمی کار کرده ام و می خواهم با تو مبارزه کنم.“

متأسفانه غربی ها بخشی از فرهنگ ما را به خوبی درک نکرده اند. شاید که آنها کمابیش در فیلم های رزمی دیده اند که چگونه یک شخص به دوجوهای دیگر رفته و با آنها مبارزه می کنند ولی به جز آنهائی که در رده کمربند مشکی هستند با فرهنگ ما به خوبی آشنا نیستند. مفهوم اصلی مبارزه یعنی تلاش برای بقا و تنها هر رشته کاراته در این شرایط رنگ و بوی اصلی خود را نشان می دهد. مبارزه یعنی روبه رو شدن با مرگ و قبول با افتخار آن در قبال پاسداری از ارزش هائی که به آنها ایمان داریم در غیر این صورت مبارزه به یک بازی کودکانه مبدل خواهد شد.

من هیچ وقت نمی توانستم تن به این مبارزه بدهم مگر این که این غول بی شاخ و دم مفهوم مبارزه را کاملاً درک کرده باشد.

کتابچه ام را بستم و به او گفتم که اگر می خواهد با من مبارزه کند من حاضر به این کار نیستم.

روح کاراته

در دنیای امروز، ورزش های رزمی خصوصاً هنر کاراته از جمله هنرهای رزمی است که طرفداران بی شماری را در جهان به خود جذب کرده و بسیاری در سرتاسر این کوه خاکی به تمرین این هنر می پردازند.

عده ای قصد یادگیری روش های مبارزه را دارند و عده ای نیز هدف های قهرمانی را در سر می پرورانند و عده ای نیز در پی کسب سلامتی و تندرستی از انجام این ورزش هستند. باید به تمامی این افراد گفت که ورزش کاراته طوری ساماندهی شده است که پاسخگوی تمامی سلیقه ها و نیازهای افراد مختلف می باشد. اما به واقع کاراته چیست و چه هدفی دارد؟ آیا این هنر با این همه قدمت تنها هدفش آموزش هنر مبارزه یا قهرمانی است؟ با نگاهی اجمالی به اصول و فلسفه در کاراته در می یابیم که این اهداف تنها بخشی از کاراته را شامل می شود، در حالی که هدف و فلسفه ٔ کاراته به دنبال چیزهای دیگری است. اگر مطالعه ای هر چند جزئی در مورد زندگی نامه اساتید قدیمی کاراته داشته باشید قطعاً در می یابید که مفهوم کاراته از زبان تمامی اساتید این هنر چنین تعریف می شود: ”آموختن کاراته نیاز به یک عمر ریاضت و آموزش دارد و کاری نیست که بتوان چند ماهه و چند ساله آن را به طور کامل آموخت. کاراته درسی است که تا آخر زندگی ادامه دارد و مفهوم فلسفی آن مبتنی بر اصول دو (راه و روش زندگی)، هو (قانون یا اجرای کاتا)، و کاتسو (کاربرد کاتا در مبارزه واقعی) می باشد. کاراته روشی است که آموختن آن نیاز به ایمان و استقامت، کار و تمرین و تلاش مستمر دارد. کاراته روشی است برای زندگی و وسیله ای برای دستیابی به امنیت و شجاعت کامل. روشی است برای زندگی که شخصیت انسان را بی شباهت به آن چه در ورزش اتفاق می افتد می سازد“. این سخنی است که تمامی اساتید قدیمی کاراته با اعتقاد به آن به تمرین و آموزش کاراته پرداخته و یادگیری فلسفه و پرورش روح و اخلاق را نسبت به پرورش جسم در اولویت می دانند. اولین قانون در کاراته که همانا شروع و خاتمه با احترام است، خود حاکی از آن است که این هنر بیش از هر چیز به رعایت ادب و احترام به فردی که در برابر شماست اهمیت می دهد. در تمامی کاتاهای کاراته یک اصل وجود دارد و آن شروع هر کاتا با دفاع می باشد. با کمی تأمل در این مورد متوجه می شویم این موضوع که در نگاه اول چندان مهم به نظر نمی رسد، خود از اصول مهم کاراته محسوب می شود. زیرا مبتنی بر این قانون مهم در کاراته است که می گوید ”کاراته هنری است برای دفاع از خود نه حمله به دیگران“. و یک کاراته کا هرگز اجازه ندارد به حریف خود حمله کند مگر این که بحث دفاع از خود آن چنان قوت گیرد که موضوع مرگ و زندگی به میان آید و این چنین با زیبائی و لطافت رسم جوانمردی را به یک کاراته کا می آموزد.

لذا تمامی کاتاها در کاراته با توجه به این اصل و قانون سازمان یافته و به وجود آمده اند و این مهم نشان می دهد که در کاراته با اصول به صورت علمی مواجه می شویم و می بایست آن را در زندگی روزمره به کار ببندیم.

مسائل اخلاقی در کاراته از چنان اهمیتی برخوردارند که تمامی اساتید قدیمی اولین چیزی که به شاگردان خود می آموختند رعایت اصول کاراته بوده است و این اصول نسل به نسل منتقل شده و اکنون به دست ما رسیده است. کاتا یا فرم از موارد بسیار مهمی بوده است که در گذشته تنها وسیله آموزش اصول اخلاقی در کاراته به شمار می آمده است. تمرینات طاقت فرسا و بسیار طولانی در کاتا چنان استقامت و صبری در کاراته کاها ایجاد می کرد که خود در پرورش روح و جسم آنها بسیار مؤثر واقع شده است. استاد فوناکوشی در بخشی از کتاب خود به نام ”راه کاراته راه زندگی من“ چنین می نویسد: ”مطلبی که من اغلب به شاگردان خود تأکید می کنم و آنان گیج می شوند این است که به آنها می گویم: ”شما باید ضعیف شوید، نه قوی“!!! چون یکی از دلایل اصلی آننان در انتخاب کاراته تقویت خویشتن است. در نتیجه می خواهند بدانند که منظور من از این گفته چیست؟! آنها می گویند اگر می خواستند ضعیف شوند احتیاجی به تمرین نداشتند. به آنها پاسخ می دهم که درک گفته ام در واقع کمی دشوار است و تأکید می کنم: ”می خواهم شما پاسخ را در وجود خود بیابید و به شما قول می دهم زمانی فرا خواهد رسید که واقعاً منظور مرا درک کنید“.

در ادامه استاد فوناکوشی در توضیح و تفسیر جمله خود چنین می نویسد:

شخصی که از ضعف خود مطلع است، همیشه در همه کنترل خود را حفظ می کند. تنها شخص بسیار ضعیف توانائی شهامت واقعی را دارد.

طبیعی است که یک کاراته کای متبحر باید تمام تکنیکش را با تعلیم و تمرین صیقل دهد. اما هرگز نباید فراموش کند که تنها با تمرین می تواند پی به ضعف خود ببرد“.

استاد ماسوتاتسو اویاما نیز در بخشی از کتاب خود به نام ”طریقت کیوکوشین“ ادب و نزاکت را لازمهٔ موفقیت می داند و چنین می نویسد:

من راه کاراته را برگزیدم که راه انسانیت است و نتیجتاً راهی است که به بهشت ختم می شود. تنها بودن در راه اهمیتی ندارد، اما همه باید قدم در راه انسانیت بگذاریم و شاید بهتر باشد بگوئیم هرگز نباید از این راه خارج شویم. انزوا و گوشه گیری از اجتماع راه درستی نیست. هرچند برای یک کاراته کای مبتدی درک و فهم چنین قوانینی کمی سخت و دشوار است، اما یک مربی خوب کاراته که پی به روح کاراته برده باشد از همان ابتدا به نو آموزان می آموزد که هدف کاراته چیست و کاراته کاران علاوه بر تمرینات سخت برای پرورش جسم خود بایستی به هدف اصلی کاراته که همانا ارتقاء فهم و شعور و پرورش جسم است تأکید داشته باشند.

استاد فوناکوشی فقید که خود از محضر اساتیدی بزرگی چون آزاتو و ایتوسو کاراته را فرا گرفته بود، تأکید بسیاری بر رعایت اصول و قوانین کاراته داشت.

وی دیدگاه های خود را در قالب ۲۰ قانون در کاراته به جمع بندی کرد و آن را برای نسل بعد از خود به یادگار گذاشت و تمامی کاراته کاران را در همه حال ملزم به رعایت این قوانین کرد.

۱) هیچ گاه فراموش نکنید که کاراته با احترام شروع می شود و با احترام به پایان می رسد.

۲) هیچ حمله آغازینی در کاراته وجود ندارد.

۳) کاراته روحیه پرهیزگاری را پرورش می دهد.

۴) ابتدا خودتان را بشناسید و سپس دیگران را.

۵) تکنیک های روحی بر تکنیک های فیزیکی ارجحیت دارند.

۶) بگذارید ذهنتان آزادانه حرکت کند.

۷) بی توجهی و غفلت موجب بد شانسی می شود.

۸) کاراته فعالیتی برای تمام طول زندگی است.

۹) با هر چیزی که مواجه می شوید جنبه ای از کاراته است، حقیقتی شگفت انگیز را در آن جستجو کنید.

۱۰) کاراته مانند آب در حال جوشیدن است اگر شعله را بالا نگه نداریم آرام آرام از جوشیدن می افتد.

۱۱) به برنده شدن فکر نکنید بلکه به بازنده نشدن فکرد کنید.

۱۲) زمانی که با حریفی می جنگید، ضربات را متناسب با توان حریف پاسخ دهید.

۱۳) سعی کنید با استراتژی های معمول و طبیعی دست به مبارزه بزنید.

۱۴) دست ها و پاهای خود را هم چون شمشیرهای تیز و برنده تلقی کنید.

۱۵) به عنوان یک تازه کار داچی های مختلفی را یاد بگیرید، اما پس از آن به یک استقرار طبیعی که با فرو بدن شما متناسب است تکیه کنید.

۱۶) کاتا همیشه باید به طور صحیح تمرین شود. مبارزه ٔ واقعی مسئله ای دیگر است.

۱۷) زمانی که در بیرون می روید در این فکر باشید که با هزاران دشمن روبه رو هستید پس همیشه آماده باشید.

۱۸) هیچ گاه نقاط ضعف و قوت، محدودیت های بدن خود و نسبی بودن کیفیت تکنیک هایتان را فراموش نکنید و در صدد برطرف کردن آنها باشید.

۱۹) هیچ گاه فکر نکنید کاراته تنها روشی برای تمرین در دوجو است.

۲۰) پیوسته ذهن خود را جلا دهید.

امید است که تمامی کسانی که قدم در این راه انسان ساز می گذارند با توجه به تعالیم اساتید خویش و بهره گیری از دستورات بزرگانی که دستی در پرورش این هنر داشته اند بیش از پیش در راه پرورش خویشتن موفق و مؤید باشند.

حرکات ریتم دار و موزون مار

پایه گذاران قدیمی کونگ فو الیان متمادی بر روی حرکات حیوانات مطالعه کرده اند تا روش های مبارزهٔ آنها را پایه گذاری نموده و تحقیق نمایند.

یکی از جالب ترین و مبهم ترین تئوری های مبارزهٔ حیوانات قدیمی، سبک مار می باشد. موجود که طرز قرارگیری و حرکاتش به آسانی ما را گمراه می سازد. خزیدن بر روی زمین به طور آهسته به سبک منظم و با قاعده چگونه این جانور را قادر می سازد تا در مقابل شکارچی بزرگ تر و تهاجمی تر از خود دفاع کند؟

فلسفه سبک مار یکی از مطالب مهم است و به همین خاطر باید تعریف خوبی از آن وضع کرد بسیاری از دفعات سبک مار به خاطر عقب نشینی و گرفتن حالت تدافعی و چنبره زدن و به صورت حلقه و مارپیچ درآمدن قربانی گردیده است. وقتی مار به حالت دفاعی در می آید و حلقه می زند این امر باعث می شود که مهاجم ناگزیر و به ناچار وارد محدوده بحرانی مار شده و آن را قربانی سازد.

صبر، وقت شناسی، مشخص کردن و زمان وارد ساختن ضربه به هدف و سرعت، ابزاری است که صاحب سبک مار آنها را انتخاب می کند. ساعت های بسیاری که بر روی وضعیت انحنا تمرین می شود این ابزارها را کارآمدتر می کند و هرکدام به لبه تیزی تبدیل می شوند.

● طریقه ایستادن و طرز قرارگرفتن بدن

در تمامی هنرهای رزمی، آموزش صحیح طرز قرارگیری بدن برای اجرای تئوری های سبک مار ضروری است. قبل از شروع تغییر شکل مجذوب کننده وضعیت بدن در دنیای سبک مار باید ساعت های متمادی بر چگونگی حالت دفاعی صرف شود.

طرز ایستادن به دو شکل ساکن و متحرک تقسیم می شود. ماهیت این سبک حکم می کند که طرز ایستادن ساکن به کندی و حالت گریز داشته باشد. همچنین باید چالاک، انعطاف پذیر و نیرومند باشد تا بتواند در حالت ساکن بدن به طور انفجاری نیز عمل نماید.

۳ مورد از مشهورترین حالت های ساکن عبارتند از: مار حلقه زده، حالت قرار گرفتن پشت و حالت قرار گرفتن کنار اسب.

ساعت های بسیاری باید بر روی وضعیت قرار گرفتن و حالت کشش بدن وقت صرف گردد بدن شما قادر باشد در حالت مبارزه به شکل افتادن آهسته و خروج از حالت سرحلقه به ضربه را به خود گرفته و به حالت متحرک تغییر شکل دهد.

برخی از حالت های قرارگرفتن بدن در حالت متحرک در سبک مار عبارتند از: قرارگیری حمایت شده، قیچی، میمون و خمش کوتاه. ضمن این که حرکات متحرک پا انجام می شود باید بر روی حرکات گریزآمیز تمرکز نمود و همچنین الگوهای حرکات پا که با سرعت انجام می شوند را برای اغوای حریف کنار برد. تئوری های سبک مار چگونگی زدن ضربه و ضد ضربه ها را که از حالت متحرک بدن اجرا می شود را به ما یاد می دهد. با در نظر گرفتن این موضوع حرکات این سبک به طور تکراری و دنبال هم در سالن های طویل تمرین می شوند به طوری که زمان بندی طرز قرارگرفتن و حالت بدن هماهنگ باشند. وضعیت بدن در حالت متحرک، ریتم و قدرتی که برای سبک مار مورد نیاز است را به وجود می آورد. تئوری های سبک مار برای مبارزه براساس سرعت، زمان و ریتم می باشد. وضعیت بدن در حالت متحرک هنگام اجرا توسط کارورهای مجرب را بسته به شعر می باشد. مغلوب کردن هنرجوئی که در حال فراگیری است و در طرز قرارگرفتن بدن و الگوهای پا در این سبک حساس می باشد سخت است.

● ضربات

حرکات به هم مرتبط و بندبند اشکال دست در آموزش سبک مار بسیار مجذوب کننده است. یک هنرجو با سبک مار سفید سر کار خود را آغاز می کند، سپس حرکت خود را با ضربهٔ نیش زهرآلود مار ادامه می دهد و بعد حرکت شلاقی دست ها را انجام می دهد. در طول انجام تمام این حرکات بازوها، شانه ها و بدن در وضعیت ریلکس قرار دارند.

ضربه مار براساس نیروی ناگهانی نیست، بلکه دقت در ضرباتی است که آسیب وارد می کند. این مطلب بسیار حائز اهمیت است که ضربات تکنیکی در زمان بسیار کوتاهی به هدف اصابت کند و مهاجم را بی حرکت نماید.

یک بدن ریلکس به ما این اطمینان را می دهد که تکنیک های مار را به طور آسان و روان اجرا نماید. یک بدن سخت هنگام اجرای تکنیک از انعطاف لازم برخوردار نمی باشد. ریلکس کردن ستون فقرات، شانه ها، بازوها و دست ها همیشه مقدم بر تمرینات مار می باشد. وضعیت بدن در حالت انعطاف پذیر نه تنها کمک به اجراء تکنیک می کند بلکه صدمه و آسیب های احتمالی را به حداقل می رساند.

با دست ها و بازوهائی که به حالت ریلکس می باشند یک هنرجو می تواند ضربات کارآمد را به حریف وارد نماید و با ضربات به روش مار می تواند راه را بر حریف ببندد. شما می توانید از دست ها و بازوی خود برای کنترل و مسدودکردن ضربات حریف استفاده نمائید.

هدف هنرجوی سبک مار فهمیدن حرکات مهاجم و سپس دفع آن حرکات می باشد. یک حرکت عالی عبارت است از مهارکردن بازوان حریف و واردکردن ضربات متعدد به وی قبل از این که حریف به حالت خود برگردد. انواع حرکات سبک مار مهاجم را مغلوب گذاشته و او را به اشتباه وا می دارد.

● تنفس در سبک مار

الگوهای تنفسی در سبک مار در مراحل اولیه آموزشی ارائه می گردد، به همین منظور بدن خود را در حالت عمودی نگه دارید هوا را از راه بینی به داخل کشیده و از طریق دهان بازدم انجام شود تا اکسیژن اضافی که وارد بدن می گردد برای مدت کوتاهی احساس سبکی کنید. هنگامی که بدن در حالت غیر عمودی قرار می گیرد شش ها عادت می کنند که به آسانی هوا را وارد و خارج نمایند. برای انجام این کار الگوهای تنفسی در طول انجام حالت سکون و همچنین وضعیت بدن در حالت متحرک اجرا می گردند. تنفس باید با حرکات و ریتم بدن تنظیم و هماهنگ شود و این کار را هنگام اجرای تکنیک ها انجام دهید. برای آموزش سبک مار بسیار مهم است که بدانید در بین سیستم مبارزات حیوانات سنتی سبک مار بر روی کنترل دقیق تنفس تکیه می نماید.

الگوی دیگر تنفس ”تنفس منظم“ می باشد این روش آموزش حرکت هوا را در فشارها و سرعت مختلف در طول یک دم و بازدم به چند مرحله تقسیم می کند. در یک بار تنفس چندین ضربه می توان وارد کرد. بهره بردن از حداکثر سرعت موجب می گردد که صاحب این سبک بتواند ۲۰ ضربه یا بیشتر در یک دم و بازدم وارد کند.

برخی دیگر از الگوهای تنفسی عبارتند از تنفس کوتاه ارتعاشی و تنفس زهرآلود (سمی)، تمامی الگوها بایستی روزانه و با تأمل زیر نظر مربی مجرب انجام شود. وقت شناسی کلیه موقعیت حرکات بین ضربات داخل و خارج با جهت دادن انرژی می باشد. این الگوها هسته آموزش سبک مار بوده و برای هنرجو اجباری است. تمرین دائمی باعث می شود اثرات این سبک را به طور عمیق درک نمائید و به شما می آموزد چگونه از این سبک برداشت مفید داشته باشید.

تمامی الگوهای تنفسی باید به یکدیگر متصل و مرتبط گردند تا حداکثر نتیجه حاصل گردد. تنفس در حالت ریلکس و به هنگام اجرای تکنیک باعث انفجار انرژی می گردد. یک هنرجو باید این الگوها را در ذهن، جسم و روح خود با ریتم آهسته تنفس انجام دهد تا این امر موجب گسترش هوشیاری و آرامش گردد و در تمامی جنبه های زندگی اثر داشته باشد.

با راهنمائی های صحیح، هنرجو می تواند مطالب زیادی از فلسفه و تکنیک های سبک مار و همچنین ریتم انعطاف پذیری، حساسیت، سرعت، دقت کامل و وقت شناسی کامل و دقیق را فرا گیرد. اینها همان مبارزات و همچنین هدایای آموزشی سنتی سبک مار می باشند.

راهی به حقیقت

من یک کاراته کا هستم و همانند بسیاری از مربیان و رهبران حقیقی رشته های رزمی حرفی برای گفتن ندارم، اکثر مربیان رشته های رزمی از قدیم تاکنون حرفی داشته اند از دل، همه از دل و معرفت می گفتند، از عشق حیقیقی می گفتند، از آزاده بودن و بنده کسی نبودن، از عشق سرخ و آتشین، از معرفت، از تعادل و تعالی در ورزش رزمی بودن، به عشق رسیدن و با عشق جنگیدن، به تلاش برای رسیدن به تعالی ذهن و جسم، همه از مردانگی و حفظ ارزش ها و سنت ها حرف می زنند و ورزش و تعلیمات هنرهای رزمی را از هر نوع که باشد با معرفت و اخلاق هماهنگ می دانند.

من دلم می خواهد مسائلی را برای همه هنرجویان همه رشته های رزمی روشن نمایم. همه مردم به دنبال کسی می گردند که او را بت خود کنند که از نظر شخصیت، قدرت، معرفت، اخلاق، معنویت و ... در سطح بالا و باور نکردنی و خارج از دسترس باشد.

اکثر هنرجویان با چنین بینشی به استاد خود می نگرند و حرکات او را زیر نظر می گیرند و ناخودآگاه استاد خود را به عنوان شخص برتر می شناسند و عاشق می شوند و بعضی ها هم به قهرمانان با چنین دیدی نگاه می کنند. از نظر مردم عام عشق شاید چیز قبیح و بدی باشد و در سطح ازدواج بین زن و مرد باشد ولی در اصل عشق یک جرقه است، یک شروع، چراکه انسان را بیدار می کند به یک جستجوگر کمال، به بهاری شدن به جوانه زدن به تازه شدن به دوباره مثل چشمه جوشیدن تبدیل می کند، شخص عاشق، فنا شدن را اطاعت محض را در عشق یاد می گیرد، صبوری را یاد می گیرند، مبارزه را فرا می گیرند و اصلی ترین چیزی که می آموزند و می شود، جستجوگر بودن است که انسان را به دنبال کامیاری می کشاند، چیزی که به انسان لذت و سرخوشی و خوشبختی ناب بدهد.

انسان در عشق به هر چیزی چنگ نمی زند ولی حتی اگر به دست آورد باز همان حفره و جای خالی و عدم رضایت در دل او پا برجاست. این حفره بزرگ و این جای خالی مخصوص عشق خدا و صحبت خاص اوست، کسی که تو را همیشه با مهربانی به آغوش می کشد، روزی ات می دهد، در بیماری ها شفایت می دهد، در سختی ها صدایت را می شنود و به آرامی نجاتت می دهد و پس از گذشت مدتی حتی فراموش می کنی که در چه سختی هائی بوده ای و چگونه نجات یافتی ولی با نگاهی کوچک به گذشته می بینی که همیشه تو را نجات داده، به آغوش کشیده روزی ات داده و تو آن را فراموش کردی. کسی که همیشه تو را می بیند، می شنود و درک می کند، کسی که حتی از خود تو به تو مهربان تر است دست را با عشق او پر کن تا از هر لذتی و هر محبتی بی نیاز شوی و همه چیز و همه کس را دوست بداری.

همهٔ حس های قشنگ و خوب در کلاس رزمی تعلیم داده می شود، یاد می دهند که چگونه محکم و مسلط باید بود، چگونه باوقار، متانت و با فکر باید مبارزه کرد و پیروز شد، چگونه به میدان مبارزه باید نگاه کرد و این که رقیب را باید یک دوست دانست چون مهلت محک زدن خود را به ما می دهند و ما در کلاس یاد می گیریم که چگونه بیاموزیم و چگونه بیاموزانیم. چه قدر باید صبور بود و چگونه و کجا از حق خود دفاع کنیم. رفتارهایمان را چگونه و تا چه سطحی هدایت و کنترل کنیم و عکس العمل هایمان چه قدر و چگونه باید باشد، سطحی، عمیق یا عجولانه.

در کلاس تمرین عشق را یاد می گیریم و احترام به قانون، سنت ها و احترام به خود و اطرافیان. احترام و ارزش و وفاداری به استاد حقیقی، حتی اگر کلامی به ما یاد داده باشد.

کلاس رزمی فقط آموزش حرکات دست و پا نیست بلکه کلاس عشق و زندگی است و شخص باهوش یاد می گیرد و هم یاد می دهد. ولی شخص خواب آلوده هیچ کدام را نمی فهمد و یاد نمی گیرد.

من خود یک هنرجو هستم و وفادار به همه اساتیدی که به من آموخته اند.

سوسای ماسوتاتسو اویاما (۱۹۹۴ ـ ۱۹۲۳)

▪ ۱۹۲۳: ماسوتا اویاما که بعداً به لقب سوسای سازمان جهانی کیوکوشین کای کان کاراته دست یافت در ۲۷ جولای ۱۹۲۳ میلادی در کره متولد شد.

▪ ۱۹۲۵: اویاما توسط والدینش به منزل خواهرش در منچوری فرستاده شد.

▪ ۱۹۳۶: اویاما وارد مدرسه ای در سئول شد. در همین حین شروع به یادگیری کمپوچینی کرد و پس از دو سال تمرین به دان یک ارتقا پیدا کرد.

▪ ۱۹۳۸: ماس اویاما وارد مدرسه هوائی یاماناشی (Yamanashi) ژاپن شد و کاراته را زیر نظر گی چین فوناکوشی (Gichin Funakoshi) شروع کرد و هر روز، دو ساعت به تمرینات خود با این استاد بزرگ ادامه داد.

▪ ۱۹۴۰: اویاما به هنگامی که دان ۲ (Ni-dan) کاراته بود وارد دانشگاه تاکوشوکو (Takushoku) شد.

▪ ۱۹۴۵: او تحقیقات در مورد کاراته را در مؤسسه ایوا (Eiwa) در منطقه سوگی نامیکو (Suginami - ku) واقع در توکیو را آغاز کرد لکن پس از سپری شدن ۶ ماه مؤسسه مذکور تعطیل شد.

▪ ۱۹۴۶: ماس اویاما وارد بخش تربیت بدنی دانشگاه واسدا (Waseda) گردید و در آن جا بود که با دو نفر از نویسندگان مشهور ژاپنی به نام های یوشی کاوا (Yishikawa) و شیرو اوزاکی (Shiro Ozaki) آشنا و به مطالعات بیشتر درباره روش سامورائی پرداخت و پس از آن جهت تمرین به منطقه مینوبر (Minobu) رفت. ایشان در همین سال بود که دان ۴ کاراته دست یافت.

▪ ۱۹۴۷: ماس اویاما در اولین دوره مسابقات سراسری ژاپن در کیوتو شرکت کرد و مقام قهرمانی را از آن خود کرد.

▪ ۱۹۴۸: اویاما تصمیم گرفته زندگی خود را وقف کاراته کند و ۱۸ ماه تمرینات خود را به تنهائی در منطقه کیوسومی (Kiyosomi) واقع در استان چیبا (Chiba) آغاز کرد و اجرای تکنیک های خود را به حد عالی رساند.

▪ ۱۹۵۰: او در شهر چیبا اطاقی اجاره کرده، تمرینات خود را ادامه داد ایشان تمرینات کشتن گاو به طور مثال طی چهار روز ۴۷ رأس گاو را از پای درآورد.

▪ ۱۹۵۱: اویاما آموزش کاراته را در ارتش آمریکا که در ژاپن استقرار داشت آغاز کرد و سپس تمرینات جودو را در شهر چیبا آغاز نمود و به دان ۴ این رشته دست یافت.

▪ ۱۹۵۲: سازمان کاراته شهر شیکاگو وی را به آمریکا دعوت کرد و حدود ۱۱ ماه توانست ۳۲ مورد کارهای نمایشی را به اجرا بگذارد و در ۷ مسابقه نیز شرکت کرد و سپس به ژاپن بازگشت.

▪ ۱۹۵۳: او مجدداً به شیکاگو رفت و با حضور تماشاچیان با یک گاو نر وحشی مبارزه کرد و توانست این گاو را شکست دهد و شاخ او را نیز بکشند.

لازم به ذکر است سوسای اویاما پس از شکست دادن گاو وحشی گفته است هدف من قدرت نمائی نبوده بلکه می خواستم ثابت نمایم انسان ها ذاتاً استعدادهائی دارند که اگر آن را شکوفا سازند می توانند بر همه چیز فائق گردند.

▪ ۱۹۵۴: سوسای به ژاپن بازگشت و پس از سه ماه توقف و تمرین مستمر، موفق گردید در بوسو (Boso) اولین دوجو خود را خارج از منطقه میجی رو (Mijiro) افتتاح نماید.

▪ ۱۹۵۵: اویاما به آمریکا دعوت شد، سپس به اروپا رفت، در این سفر با مردان بسیاری مبارزه کرد و برای اولین بار سر بطری شیشه ای را به تیغه دسته خود شکست و موجب حیرت مردم شد، ایشان در شیکاگو مجدداً با گاو وحشی مبارزه کرد این امر موجب انتقاد باشگاه دوستی حیوانات گردید.

▪ ۱۹۵۶: وی تمرینات را در اوکیناوا شروع کرد، سپس به جنوب شرق آسیا مسافرت کرد و به مطالعه سبک های مختلف پرداخت. او هم چنین دوجو خود را در پشت دانشگاه ری کیو Rikkyo افتتاح کرد، هنگامی که تنی چند از مربیان معروف هم چون میزوشیما (Misushima)، یاسودا (Yasuda)، ایشی باشی (Ishinashi) و مینامیموتو (Minamimoto) تمرینات کیوکوشین را نزد سوسای اویاما شروع کردند، این ابرمرد کاراته به آنها آموخت که کاراته پس از ۱۰۰۰ روز تمرین شروع می شود و پس از ۱۰۰۰۰ روز تمرین به اوج خود می رسد.

▪ ۱۹۵۷: اویاما به اروپا و آمریکا مسافرت کرد. وی مجدداً با گاو نر وحشی مبارزه کرد و زخمی شد. ایشان به مدت ۶ ماه مورد میهمان نوازی دوم قرار گرفت. پس از بازگشت به ژاپن مربیان جدیدی به نام های یاجیما (Yajima) و ماتسوئی (Matsui) به او پیوستند.

▪ ۱۹۵۸: کتاب کاراته چیست (what is karate) را تدوین و به چاپ رساند، کتاب مذکور پرفروش ترین کتاب سال ژاپن شد. در همین سال اویاما به نیویورک رفت و پس از مدتی تمرین و اجرای نمایش های مختلف مجدداً به ژاپن بازگشت.

اویاما به هوکایدو (Hokkaido) رفت و با ببر وحشی مبارزه کرد لکن در این مبارزه موفقیتی به دست نیاورد.

اولین دوجو خارج از ژاپن و در جزایر هاوای توسط بابی لو تأسیس شد.

بنا به دعوت FBI اویاما به واشنگتن رفت و به آموزش و اجرای کارهای نمایشی و تمشی واری پرداخت.

مدرسه نظامی وست پوینت (West Point) از ماس اویاما جهت تدریس دعوت به عمل آورد.

▪ ۱۹۵۹: اویاما در اولین دوره مسابقات هاوائی حضور پیدا کرد و به عنوان سرداور مسابقات مذکور را به پایان رساند، در همین مسابقات کارهای نمایشی از خود نشان داد و مورد تشویق شرکت کنندگان و تماشاچیان قرار گرفت.

اویاما در اولین دوره تمرینات مدرسه تابستانه به چیبا مسافرت کرد.

اویاما جهت به نمایش گذاشتن قدرت کیوکوشین به اروپا و آمریکا مسافرت نمود.

▪ ۱۹۶۰: سوسای اویاما باز هم به اروپا و آمریکا مسافرت کرد.

در دومین دوره مسابقات هاوائی نیز حضور یافت. در این مسابقات ۷۲ نماینده از ۱۶ کشور شرکت داشتند.

▪ ۱۹۶۱: ماس اویاما در شهر فرانسیسکو دوجو کیوکوشین را افتتاح کرد.

در سومین دوره مسابقات قهرمانی هاوائی حضور یافت.

در شهر لوس آنجلس دوجو کیوکوشین را افتتاح کرد.

ایشان تمرینات را هفته ای سه بار در دوجوی خود شروع کرد.

در اولین دوره مسابقات آمریکای شمالی در نیویورک دعوت گردید تا سرداوری این مسابقات را به عهده بگیرد.

▪ ۱۹۶۲: سوسای اویاما به اروپا و آمریکا مسافرت کرد تا از رهگذر آن علاوه بر اجرای کارهای نمایشی و شناساندن کاراته واقعی، مطالعه ای نیز بر انواع مبارزه های رزمی داشته باشد.

در چهارمین دوره مسابقات هاوائی شرکت کرد.

او به ژاپن بازگشت، نسبت به برگزاری آزمون ارتقاء درجه اقدام نمود که ۲۰ نفر از شاگردانش به کمربند سیاه نائل شدند.

▪ ۱۹۶۳: اویاما به اروپا، آمریکا و آفریقای جنوبی مسافرت کرد.

ایشان ساختمان مرکزی سازمان جهانی کیوکوشین کای کان کاراته (I.K.O) را در منطقه ایکی بوکورو (Ikebukuro) توکیو بنا نهاد.

به آمریکا بازگشت و در دومین دوره مسابقات آزاد کاراته در شهر هارت فورت (Hartford) شرکت نمود.

▪ ۱۹۶۴: سبک موی تای کیک بوکسینگ (Muai Thai Kick Boxing)، کاراته ژاپن را به مبارزه فراخواند لکن اویاما این فراخوانی را نپذیرفت. ایشان بعداً و به همین منظور سه نفر از هنرجویانی را به تایلند فرستاد که دو نفر از آنها به مقام قهرمانی دست یافتند با این پیروزی چشمگیر آقای ساتو (Sato) وزیر خارجه پیشین ژاپن و برنده جایزه نوبل به عنوان رئیس سازمان جهانی کیوکوشین کای کان (Kaicho) و سوسای اویاما به عنوان مدیر (Kancho) سازمان مذکور حرکتی وزین به این سبک دادند.

در همین سال ساختمان مرکزی سازمان (Hunbu) رسماً در توکیو تأسیس شد.

دانشگاه جورجیا (Georgia) از اویاما دعوت کرد تا به مدت یک ماه جهت آموزش و اجرای حرکات نمایشی به آمریکا برود.

▪ ۱۹۶۵: اولین کمپ زمستانی کیوکوشین در منطقه میتسومینه (Mitsumine) برگزار گردید.

کتاب این است کاراته (This is Karate) با سه هزار صفحه و ۲۰۰۰۰ عکس توسط اویاما تدوین و به چاپ رسید.

آقای استیوآرنیل (S.Arneil) از کشور انگلستان اولین هنرجوئی بود که موفق شد برای اولین بار مبارزه ۱۰۰ نفره را انجام دهد.

اویاما به منظور انتصاب نماینده کیوکوشین در نیویورک به آمریکا مسافرت کرد.

▪ ۱۹۶۶: آقای کوروساکی (Kuro Saki) را جهت تدریس و توسعه کیوکوشین به اروپا اعزام کرد.

مجله کاراته مدرن (Modern Karate) توسط اویاما تهیه و به چاپ رسید. این مجله بهترین نشریه رزمی بود که در آن مقطع به چاپ رسیده بود.

کیوکوشین در آمریکا و آمریکای جنوبی تأسیس و شروع به فعالیت نمود.

هنرپیشه معروف به نام سین کانری (Sean Connery) که به ۰۰۷ شهرت داشت جهت فراگیری کاراته کیوکوشین نزد استاد اویاما آمد.

شیروکه اویاما (S. Oyama) موفق به انجام کومیته ۱۰۰ نفره شد.

▪ ۱۹۶۷: آقای کاتو (Kato) جهت تدریس و توسعه کیوکوشین عازم استرالیا شد.

مجله کاراته حیاتی (Vital Karate) به چاپ رسید.

آقای لوک هالندر (L.Hollander) مبارزه یکصد نفره را با موفقیت انجام داد.

▪ ۱۹۶۸: آقای اوگورا (Ogura) جهت تدریس به کشور برزیل فرستاده شد.

کتاب مبارزه مسافر دور دنیا (Fighting travel around the word) منتشر گردید.

اویاما مسافرت طولانی مدت خود به جزایر هاوائی، آمریکا، انگلیس، اروپا و اردن را آغاز کرد.

کیوکوشین کاراته در اروپا پایه گذاری شد و نمایندگان اروپا در سمیناری که با حضور اویاما در آمستردام هلند برگزار گردید گرد هم آمدند.

کیوکوشین کاراته فعالیت خود در خاورمیانه را آغاز کرد و استاد اویاما به تدریس خصوصی پادشاه اردن مشغول شد.

کیوکوشین در اقیانوسیه نیز فعالیت خود را رسماً آغاز کرد.

▪ ۱۹۶۹: پسرهای کاراته (Boyskarate)، کاراته برای میلیون ها نفر Karate for thd milions، مردان جوان کاراته Young man&#۰۳۹;s karate و مجله دفاع شخصی (Self defence) که توسط سوسای اویاما تدوین شده بود و به چاپ رسید.

کیوکوشین کاراته در آفریقای جنوبی و کشورهای جنوب شرق آسیا آغاز به کار کرد.

اولین دوره مسابقات سراسری کیوکوشین کاراته در توکیو با حضور ۴۸ شرکت کننده از سبک های کیوکوشین، کیک بوکسینگ، جودوکا برگزار گردید و جمع کثیری از تماشاچیان از آن دیدن کردند.

در مسابقات سراسری ژاپن، تروتومو یامازاکی به مقام اول دست یافت، کازویوکی هاسگاوا و کانی باروبوکو به ترتیب عناوین دوم و سوم را به خود اختصاص دادند.

▪ ۱۹۷۰: کتاب های کلاس کاراته (Karate class) و کاراته پیشرفته (Advance Karate) به چاپ رسید.

دومین دوره سمینار نمایندگان اروپا در لندن و اولین دوره سمینار نمایندگان آمریکا در شهر لوس آنجلس با حضور استاد اویاما برگزار شد.

دومین دوره مسابقات سراسری ژاپن با موفقیت انجام شد. در این دور، کازویوکی هاسگاوا به قهرمانی رسید، تروتومو یامازاکی دوم شد.

▪ ۱۹۷۱: جهت اطلاع بیشتر کاراته کاها، نشریه ای به نام (کسانی که کاراته را شروع می کنند) (For people who start karate) منتشر گردید.

نمایندگی مرکزی آمریکا در شهر نیویورک با حضور اویاما و کیندزی (Kindey) شهردار آن شهر تأسیس و آغاز به کار کرد.

سن سی کی شی (Kishi) جهت آموزش و توسعه فنی کیوکوشین به آمریکا اعزام شد.

سومین دوره مسابقات سراسری ژاپن انجام شد. کاتسواکی ساتو، یاسوهیکو اویاما و دایگو اویشی به ترتیب به عناوین اول تا سوم دست یافتند.

سن سی کان مورا (Kane Mura) جهت آموزش به آمریکا اعزام گردید.

▪ ۱۹۷۲: سن سی ایزوبه (Isobe) جهت آموزش و گسترش کیوکوشین به برزیل اعزام شد.

کانچو اویاما جهت آموزش و توسعه کاراته به آمریکا اعزام گردید.

چهارمین دوره مسابقات سراسری ژاپن در همین سال با موفقیت برگزار شد.

سن سی هوارد کالینز (Howard Collins) از کشور انگلستان با موفقیت مبارزه یکصد نفره خود را انجام داد.

در مسابقات سراسری ژاپن، میوکی میورا اول شد، هوارد کلینز از انگلستان به نایب قهرمانی دست یافت و توشی کازوساتو عنوان سوم را از آن خود کرد.

▪ ۱۹۷۳: کانچو با جمعی از نمایندگان آن سازمان ملاقات و قول داد که دو سال بعد (۱۹۷۵) اولین دوره مسابقات جهانی را برگزار نماید.

آقای میورا (M. Miura) مبارزه یکصد نفره انجام داد.

جزوه کاراته زندگی من My karate life از کانچو به چاپ رسید.

پنجمین دوره مسابقات سراسری ژاپن همانند ادوار گذشته در توکیو انجام شد. در این مسابقات هاتسویو رویاما، تروتومو یامازاکی و توشی کازو ساتو به ترتیب عناوین اول تا سوم را به خود اختصاص دادند.

▪ ۱۹۷۴: کانچو به طور خصوصی به شهرام (وابستگان رژیم پهلوی) کیوکوشین را آموخت و به او دان دو اعطا نمود.

کانچو از سوی کمیته فنی و سایر نمایندگان آن سازمان به دان ۹ ارتقا پیدا کرد.

ششمین دوره مسابقات سراسری ژاپن برگزار شد. کاتسواکی ساتو قهرمان این دوره از مسابقات گردید. تاکاشی آزوما به نایب قهرمانی دست یافت و هاتسوئو رویاما سوم شد.

▪ ۱۹۷۵: سمینار نمایندگان IKO با حضور کانچواویاما در هاوائی برگزار گردید.

اولین دوره مسابقات جهانی کیوکوشین کاراته با حضور ۱۲۸ شرکت کننده از ۳۶ کشور در توکیو برگزار شد کاتسوئو ساتو Katsuo Sato به مقام قهرمانی و جوکو نینومیا Joko Ninomiya عناوین دوم و سوم را به خود اختصاص دادند. )توضیح این که مسابقات مذکور با نام بزرگان کاراته بر روی پرده سینما در سراسر جهان رفت).

مجله کاراته من (My Karate) به چاپ رسید.

▪ ۱۹۷۶: کتاب دنیای کاراته (Karate all round the word) به مناسبت برگزاری اولین دوره مسابقات جهانی به چاپ رسید.

فیلم اولین دوره مسابقات جهانی تحت عنوان قوی ترین کارات (The storangest karate) به چاپ رسید.

مجله راه کیوکوشین (The way of kyokushin) به چاپ رسید.

هشتمین دوره مسابقات سراسری کیوکوشین کاراته برگزار شد. توشوکازو ساتو به مقام قهرمانی رسید، جوکونینومیا به مقام دوم دست یافت و تاکاشی آزوما سوم شد.

قسمت دوم فیلم قوی ترین کاراته (The strongest karate) تهیه و در اختیار همگان قرار گرفت.

▪ ۱۹۷۷: کانچو اویاما به همراه سه نفر از شاگردانش در اولین دوره مسابقات کاراته آزاد در استرالیا شرکت کرد.

سن سنی میوکوشی M.Mizukoshi جهت تدریس کاراته به برزیل رفت.

اولین دوره مسابقات آزاد قهرمانی کیوکوشین در هاوائی برگزار شد. دو نفر از شش شرکت کننده ژاپنی به عناوینی دست یافتند.

ناکامورا (T.Nakamura) جهت تدریس کیوکوشین به برزیل اعزام شد.

سمینار نمایندگان کیوکوشین کاراته ژاپن در توکیو برگزار شد.

مسابقات سراسری کیوکوشین در آفریقای جنوبی برگزار شد.

دومین دوره مسابقات کاراته آزاد در لندن با حضور کانچو اویاما برگزار گردید.

کمپ تابستانی در منطقه شی زوکا (Shizuka) انجام شد.

مجله انگلیسی زبان کیوکوشین کاراته (Kyokushin karate) و ماهنامه به زبان ژاپنی به نام کاراته قدرتی (Power Karate) شروع به فعالیت نمودند.

نهمین دوره مسابقات سراسری کیوکوشین کارته برگزار گردید. تاکاشی آزوما، تاکیونا و ماکوتو ناکامورا به ترتیب عناوین اول تا سوم را به خود اختصاص دادند.

▪ ۱۹۷۸: مجله دست خدا (The Godhand) آغاز به کار کرد. کانچو به مدت یکماه به هنگ کنگ رفت، در دومین دوره مسابقات سراسری استرالیا شرکت کرد و پس از آن در مسابقات ستاره ها در هاوائی شرکت جست و ژاپن در این مسابقات به مقام قهرمانی رسید. دومین دوره مسابقات آزاد بریتانیا و دومین دوره مسابقات سراسری آفریقای جنوبی با حضور سوسای اویاما برگزار گردید.

آزوما و ساتو در کمپ تابستانی اروپا شرکت کردند. اولین دوره مسابقات اروپائی در لندن و دهمین دوره مسابقات آزاد سراسری ژاپن انجام شد.

مسابقات سراسری مالزی و سپس سنگاپور با حضور سن پی (SenPei) و کاواباتا (Kawabata) برگزار گردید.

دهمین دوره مسابقات سراسری کیوکوشین کاراته برگزار گردید.

جوکونینومیا به مقام قهرمانی رسید، کیجی سنپی دوم شد و ماکوتوناکامورا به مقام سوم دست یافت.

▪  ۱۹۷۹:

بسیاری از مسابقات در سراسر دنیا جهت انتخا نفرات برتر به منظور شرکت در دومین دوره مسابقات جهانی کیوکوشین انجام شد.

سوسای به آمریکا مسافرت کرد. برنامه نمایشی بسیار جالبی توسط سوسای اویاما و تنی چند از هنرجویانش در سفارت روسیه در توکیو اجرا گردید.

سه نفر از هونبو (Honbu) مبارزه یکصد نفره انجام دادند لکن توأم با موفقیت نبود.

۱۶ نفر از کمربند سیاه های هونبو جهت اجرای نمایش های کاراته که توسط دو شرکت ژاپنی ترتیب داده شده بود به شهر اساکا (Osaka) مسافرت کردند.

در مسابقات ماه می توکیو، ماکوتو ناکامورا عنوان قهرمانی را از آن خود کرد، کیجی سنپی و تاکاشی آزوما به ترتیب عناوین دوم و سوم را از آن خود کردند.

دومین دوره مسابقات جهانی کیوکوشین کاراته در استادیوم بودوکان (Bodokan) با حضور ورزشکارانی از ۶۲ کشور جهان برگزار شد. طی سه روز برگزاری این دوره از مسابقات ماکوتو ناکامورا Makoto Nakamura طلا گرفت، کیجی سنپی Keiji Senpei و ویلی ویلیامز Willi Williams به ترتیب عناوین دوم و سوم شدند.

▪ ۱۹۸۰: بعد از دومین دوره مسابقات جهانی کتابی تحت عنوان قوی ترین کاراته به چاپ رسید.

انتشار کتاب قوی ترین های کاراته به مناسبت دومین دوره مسابقات جهانی منتشر گردید.

پس از جلسات متعدد که توسط اعضاء هیئت رئیسه در مورد مسئله مربوط به ویلی ویلیامز و اینوکی برگزار گردید، سرانجام آنها تصمیم گرفتند که فعالیت شیگیرو اویاما (Shigiru oyama) و شاگردش برای مدت نامعین به تعلیق درآید.

مسابقات آزاد کیوکوشین استرالیا در این سال برگزار شد.

مسابقات آزاد کیوکوشین در شهر چیبا (Shiba) ژاپن برگزار گردید.

سن سی ماتسوهی موری (Matsuhei Mori) به عنوان چهارمین مدیر کیوکوشین کای کان شروع به فعالیت نمود.

اولین دوره مسابقات قهرمانی کاراته در شهر کاناگاوا انجام شد.

کتاب فلسفه کاراته اویاما (The Essence of Kyokoshin Karate) به چاپ رسید.

مسابقات سراسری ژاپن در شهر نیگاتا (Nigata) برگزار شد.

از اویاما به منظور سخنرانی برای زندانیان ناکانو (Nakano) دعوت به عمل آمد، صحبت های وی با استقبال بسیار زیادی مواجه شد.

سوسای اویاما جهت تهیه عکس به منظور چاپ دائرالمعارف کاراته (The Encyclopopedia Karate) به شهرهای توکوشیما و هیروشیما مسافرت کرد.

هیدیوکی آشی وارا (Hideyuki Ashiwara) نماینده ایهیمی و یوشجی سوئنو (Yoshiji soeno) به دلیل تخلف از قوانین سازمان جهانی بنا به رأی و تصمیم هیئت رئیسه از این سازمان اخراج شدند.

افتتاح هفتمین دوره مسابقات قهرمانی آزاد کاراته در هوکایدو و سومین دوره مسابقات قهرمانی آزاد شمال شرق ژاپن انجام شد.

مسابقات قهرمانی آزاد کاراته ژاپن در سالن تربیت بدنی توکیو برگزار شد و طی آن کیجی سنپی، ماکوتو ناکامورا و تاکاشی یوشی ناگا عناوین اول تا سوم را به خود اختصاص دادند.

فیلمبرداری از دوره های آموزشی و تمرینات هونبو برای برنامه های خبری T.B.S با عنوان تلویزیون رتو.

برگزاری مراسمی توسط نماینده برزیل به منظور بزرگداشت ۲۴ سال خدمات ارتش پلیس محلی و جشن اعطای درجه سرهنگ دومی به ریزونیشی.

▪ ۱۹۸۱: سفر کویچی کاواباتا (Koichi Kawabata) (دان سه) جهت آموزش به استرالیا.

افتتاح نمایندگی های سازمان جهانی در هیوگو (Hyogo) و کاگوشیما (Kagoshima).

شرکت اویاما در مسابقات کیوکوشین کاراته شیلی.

افتتاح نمایندگی سازمان جهانی در تویوما (Totama).

فعالیت های کیوکوشین کاراته توسط مجله پرطرفدار نیویورک (G.Q) تحت پوشش خبری قرار گرفت.

اویاما از کنی یوتن بوگاردی و لن بارنز قدردانی کرد.

شاهزاده فیصل از عربستان سعودی به توکیو آمد و با سوسای اویاما به طور خصوصی ملاقات نمود. سپس کمربند سیاه های هونبو در حضور شاهزاده فیصل اقدام به اجرای حرکات نمایشی و تمشی واری نمودند که مورد توجه قرار گرفت.

دومین دوره مسابقات قهرمانی در شهر چیبا ژاپن برگزار شد.

اولین دوره مسابقات آزاد کاراته کشورهای جنوب شرق آسیا در جاکارتای اندونزی برگزار شد.

کمربند سیاه های هونبو در ضیافت گردهمائی دریائی آمریکا و ژاپن به اجرای حرکات نمایشی پرداختند.

مسابقات کشورهای آمریکای جنوبی در برزیل برگزار شد.

هشتمین دوره مسابقات کاراته آزاد هویکایدو انجام شد.

سیزدهمین دوره مسابقات سراسری ژاپن برگزار شد. کیجی سنپی قهرمان این دوره از مسابقات شد، ماکوتوناکامورا نایب قهرمان گردید و شوکی ماتسوئی به مقام سوم بسنده کرد.

سفر هیرندرابیربیکرام شاک شاهزاده نپال به ژاپن و اجرای حرکات نمایشی و تمشی واری کمربندهای سیاه هونبو در حضور ایشان.

برگزاری نهمین دوره مسابقات قهرمانی شیلی.

مسابقات قهرمانی کاراته پاکستان برگزار شد.

کیجی سنپی قهرمان این دوره از مسابقات سراسری ژاپن شد، ماکوتوناکامورا نایب قهرمان گردید و شوکی ماتسوئی به مقام سوم بسنده کرد.

▪ ۱۹۸۲: بنابه درخواست پی درپی مردم هنگ کنگ، میزوگوچی و اوگا تحت رهبری شیهان گودا به آن جا رفتند و به اجرای مسابقه نمایشی پرداختند.

شبکه تلویزیونی T.B.S مراسم کیوکوشین را به نمایش درآورد که جلوه ای از قدرت کاراته با پشتوانه اطلاعات عملی بود.

برگزاری برنامه های نمایشی در محوطه سبر فافرا (Fafra) متعلق به ارتش سنگاپور.

افتتاح نمایندگی کیوکوشین در شهرهای فوکوشیما، کوماموتو و کیوتو.

حضور سوسای اویاما و یاناگاوا (مشاور ارشد) در مراسم افتتاحیه دوجو شهر نیویورک.

اجرای برنامه های نمایش با حضور اویاما در جشنواره دانشگاه کینکی (Kinki)و

به مناسبت برگزاری جشنواره جوانی فصل پائیز، هنرجویان کیوکوشین در خیابان اصلی منطقه شین جوکو (Shinguku) اقدام به اجرای حرکات نمایشی و مبارزه ای پرداختند.

چهاردهمین دوره مسابقات سراسری ژاپن برگزار شد و طی آن کیجی سن پی (Keji sanpei) به مقام قهرمانی رسید، توشیئو میوزگوچی Toshio Mizuguchi و آکی یوشی ماتسوئی Akiyoshi Matsui به ترتیب عناوین دوم و سوم را از آن خود کردند.

ششمین دوره مسابقات سراسری برزیل برگزاز شد.

سخنرانی اویاما در دانشگاه شهروندان کیوتو.

برگزاری چهارمین دوره مسابقات کاراته تحت عنوان جام اژدها در لهستان.

▪ ۱۹۸۳: مراسم استقبال از کارکنان ناو جین دی آرک متعلق به ارتش فرانسه.

برگزاری دومین دوره مسابقات قهرمانی کارته کشورهای آمریکای جنوبی.

گزارش شبکه تلویزیونی T.B.S با نام (ورزش من).

میهمانی بزرگداشت موری کایچو (Mori Kaicho).

اولین دوره مسابقات قهرمانی سریلانکا و حضور اویاما در این مسابقات.

گزارش تلویزیونی (مخصوص جمعه) (Friday Special)، از سوسای اویاما و کیوکوشین کاراته.

برگزاری پنجمین دوره مسابقات قهرمانی کاراته چیبا، اولین دوره مسابقات امامی (Amami) و مسابقات قهرمانی تویاما (Toyama) با موفقیت انجام شد.

شرکت ۳۰۰۰ نفر در بیستمین سالگرد فعالین کیوکوشین و سی و پنجمین سالگرد ازدواج سوسای اویاما.

اولین دوره مسابقات جام اویاما با حضور سوسای.

دهمین دوره مسابقات قهرمانی هوکایدو، هفتمین دوره مسابقات قهرمانی هیروشیما، پنجمین دوره مسابقات کاناگاوا و سومین دوره مسابقات قهرمانی، کاراته رد یاماگوچی.

اولین دوره مسابقات قهرمانی کاراته ایباراکی (Ibaraki).

افتتاح کیوکوشین کاراته در شهر اوکایاما (Okayama).

اولین دوره مسابقات قهرمانی ایواته (Iwate)، اولین دوره مسابقات قهرمانی غرب ژاپن، و هفتمین دوره مسابقات قهرمانی کاراته برزیل.

مسابقات قهرمانی جنوب اقیانوس آرام که با حضور سوسای برگزار شد.

دومین دوره مسابقات قهرمانی فوکوشیما (Fukushima) در شمال و اولین دوره مسابقات قهرمانی فوکوئوکا (Fukuoka) برگزار شد.

پانزدهمین دوره مسابقات قهرمانی ژاپن برگزار گردید و طی آن یاسوتو اوینیشی (Yasuto ohnishi) به مقام قهرمانی رسید، کازوهیکو اوگاساوارا (Kazuhiko ogasawara) و هاروتومو تاکه یاما (HaraTomo TakaYama) عناوین دوم و سوم را به خود اختصاص دادند.

▪ ۱۹۸۴: سومین دوره مسابقات جهانی برگزار شد.

اولین دوره مسابقات وزنی سراسری ژاپن در اوساکا برگزار شد.

شانزدهمین دوره مسابقات سراسری ژاپن در توکیو برگزار گردید.

▪ ۱۹۸۵: شوهی موری رئیس هیئت مدیره کیوکوشین فوت کرد.

دومین دوره مسابقات وزنی سراسری ژاپن در اوساکا انجام شد.

هفدهمین دوره مسابقات سراسری ژاپن در توکیو برگزار گردید.

▪ ۱۹۸۶: سجی ایزوبه (Isobe) به عنوان نماینده، فعالیت خود را در برزیل آغاز کرد.

شوکی ماتسوئی موفق به انجام مبارزه یکصد نفره شد.

سومین دوره مسابقات وزنی سراسری ژاپن در اوساکا برگزار گردید.

هجدهمین دوره مسابقات سراسری ژاپن در توکیو انجام شد.

▪ ۱۹۸۷: چهارمین دوره مسابقات سراسری وزنی ژاپن انجام شد.

چهارمین دوره مسابقاته جهانی در توکیو برگزار گردید.

▪ ۱۹۸۸: پنجمین دوره مسابقات سراسری وزنی ژاپن برگزار شد.

بیستمین دوره مسابقات سراسری ژاپن انجام گردید. ماس اویاما با ارسال نامه ای به سامارانچ (رئیس کمیته ملی المپیک) پیشنهاد نمود که رشته های کاراته، کونگ فو و تکواندو وارد مسابقات المپیک شوند.

▪ ۱۹۸۹: بنی اورکوادز، دون نانکاتانلسون در ژاپن با اویاما ملاقات کردند.

بیست و یکمین دوره مسابقات سراسری ژاپن در توکیو برگزار گردید.

▪ ۱۹۹۱: آکیراماسودا موفق به انجام مبارزه یکصد نفره شد.

هشتمین دوره مسابقات سراسری وزنی ژاپن در اوساکا برگزار شد.

پنجمین دوره مسابقات جهانی در توکیو انجام گردید. در این مسابقات میدوری به مقام قهرمانی رسید.

▪ ۱۹۹۲: نهمین دوره مسابقات سراسری وزنی ژاپن برگزار گردید.

ارتباط تنگاتنگ با سازمان سی دوکان برقرار گردید.

▪ ۱۹۹۳: دهمین دوره مسابقات سراسری وزنی ژاپن برگزار گردید.

بیست و پنجمین دوره مسابقات سراسری ژاپن انجام شد.

برای اولین بار سوسای اویاما به ایران مسافرت کرد. هم زمان با سفر ایشان مسابقات چهار جانبه ایران، سوریه، لبنان و ژاپن در سالن تهیه افراسیابی برگزار گردید.

▪ ۱۹۹۴: سوسای اویاما در ۲۶ ماه آوریل درگذشت.

شوکی ماتسوئی بنابه وصیت اویاما و با حمایت اعضاء هیئت رئیسه، کمیته فنی و سایر نمایندگان جانشین اویاما گردید.

بیست و چهارمین دوره مسابقات سراسری ژاپن انجام شد.

منبع : ماهنامه دنیای کاراته

آموزش کاراته ـ دو Teaching Karate-Do

ناکامورا، هم چنان کم و بیش به لهجه ژاپنی صحبت می کند. در این مصاحبه تا حد امکان سعی شده که ساختار جملات و واژه های او و حال و هوای سخنانش ـ برای دادن حس بهتر به خواننده ـ به همان شکل حفظ شود.

▪ با وجود شهرت روزافزون و رواج کاراته، آیا فکر می کنید که ”کاراته ـ دو“ امروزه هنوز هم شناخته و آموزش داده می شود؟

ـ آن چه می خواهم بگویم این است که امروزه مقایسه کاراته مدرن با گذشته، کاملاً عمومیت یافته است. نه تنها در آمریکا بلکه در ژاپن و در دیگر نقاط دنیا افراد بسیاری هستند که کاراته تمرین می کنند، آموزش می دهند و نیز مدارس فراوانی که قابل قیاس با گذشته اند. خبر خوب این که اکنون مردم از مکان های بیشتری برای فراگیری و تمرین کاراته برخوردارند. اما در حال حاضر نوع کیفیت آموزش کمی نگرانم می کند. یک جای کار اشتباه است. جنبه روحی و ذهنی، کم رنگ و کم رنگ تر می شود و این مسئله هنگامی رخ داد که کاراته روز به روز شهرت یافت و مکان های بیشتری برای آموزش آن اختصاص داده شد. مردم برای فراگرفتن کاراته فقط به عنوان نوعی ورزش جهت دفاع شخصی ـ به مانند نوعی تمرین آیروبیک که برای رژیم نیز مناسب است ـ وقت صرف می کنند. برخی نیز فقط جنبه نمایشی و ظاهری آن و این که جلوه خوبی دارد را می بینند. اما به نظر من جنبه روحی و درونی که امروزه توجه کمتری به آن می شود، در وضعیتی بسیار بحرانی قرار دارد. به عبارت دیگر با وجودی که اکنون دوجوها یا مدارس افزون تری برای کاراته وجود دارد، اساتید یا کسانی که آنها را Shidosha یا Sensei می نامیم، فقط کاراته را آموزش می دهند نه ”کاراته ـ دو“ را و این تفاوتی است بزرگ در قیاس با کاراته گذشته.

تجربه به من ثابت کرده که آموزش کاراته نه تنها باید در جهت چگونگی مبارزه یا دفاع از خود باشد بلکه می بایست جنبه های روحی و درونی را نیز مورد توجه قرار دهد. خصوصاً آن چه که به نام کاراته سنتی شناخته می شود بایستی در برگیرنده ”جسم، ذهن و روح“ باشد و هر سه از تعادل و توازن مناسبی برخوردار باشند. اما در حال حاضر، حتی با وجود داشتن اساتید بی شمار، تنها طریقه ضربه زدن با پا و مشت، توسط این اساتید آموزش داده شده، و ”do“ در این بین به فراموشی سپرده می شود. اکنون از آن جائی که کاراته مدرن هم چنین تأکید زیادی روی رقابت ها و تورنمنت ها دارد، در نتیجه افراد بیشتر به این نکته توجه دارند که مقام اول یا قهرمانی در آینده نصیب چه کسی خواهد شد، یا چه کسی با چه کسی مبارزه خواهد کرد. در واقع فقط نوع مسابقه مورد توجه آنان است و این که چه کسی از نظر جسمانی قوی است و قوی ترین فرد کیست. مردم بیشتر به سبک و شیوه مسابقه اهمیت می دهند.

▪ پس شما کاراته ـ دو را در مقابل کاراته مدرن، چه طور آموزش می دهید و تأکید شما بیشتر روی چه چیزی است؟

ـ آن چه که ما آن را دوجو می نامیم، به معنای مکانی است که بایستی خودمان را پیدا کنیم و به روشنگری برسیم، جائی است که باید مسیر خود را بیابیم، مسیر راستینمان را. دوجو باشگاه ژیمناستیک و مکانی برای رفت و آمد یا هدر دادن وقت نیست بلکه جائی است که باید خود را مورد مطالعه و آزمایش قرار دهیم، تکنیک ها را یاد گرفته و در کنارش ذهن و روح خویش را پرورش دهیم. امیدوارم هر شاگردی که کاراته تمرین می کند، آموزشگاهش هم چون خانه دوم او باشد و هر زمان که به آن جا می آید، هم احساس راحتی کند و هم آن را جدی بگیرد؛ احساسی شبیه به هنگامی که فرد به کلیسا، مسجد یا مکانی برای انجام مراسمی خاص قدم می گذارد. حسی از شکوه و وقار.

هم چنین برای یک استاد، ایجاد و طرح برنامه ای مناسب که برنامه آموزشی یا درسی نامیده می شود ـ به منظور روشی برای تمرین شاگردان ـ بسیار حائز اهمیت است. باید یقین داشته باشید که سیستم آموزشی خوبی را دنبال می کنید. در هر سطح یا پایه، میزان مشخصی از اطلاعات وجود دارد که شخص باید گام به گام آنها را بیاموزد. در بعضی از سیستم ها پس از این که کمی از اصول را آموزش دادند از مسیر اصلی دور شده و مبارزه را آغاز می کنند. باشگاه کاراته، به مانند کارخانه ای برای تولید و پرورش قهرمانان و مبارزان نیست. در چنین شیوه ای اغلب، به افراد آسیب می رسد، هنرجویان را ناامید و دلسرد می کند و سپس از ادامه آموزش باز می دارد. به همین دلیل مهم است روشی که شما طرح ریزی می کنید الگوی مناسبی باشد تا بیشتر افراد آن را دنبال کنند، و همگی بتوانند از آن سود ببرند.

کاراته فقط مبارزه کردن نیست بلکه به ما می آموزد که چه طور بر ذهن و روح خود شامل اخلاق، معنویات و انضباط مسلط شویم. ما از شاگردان خود می خواهیم که حتماً به کلاس مدیتیشن بروند. در پایان به ایراد یک سخنرانی ساده در مورد رفتار درون مایه، عملکرد یا شیوه زندگی در کاراته ـ دو می پردازم. در این کلاس ها شاگردان آموزش می بینند و فرصت بهتری برای شناخت خویش می یابند، به یکدیگر عمیق تر می نگرند و نظاره گر آن چه هستند و آن چه باید به دست آورند، می باشند. این آگاهی را به افراد دیگر نیز انتقال می دهند. شاید به چنین برداشتی برسند که ”من هنوز بی تجربه هستم، باید پیشرف کنم و برای بهتر کردن خویش بکوشم“. من شخصاً به عنوان یک استاد نگران می شوم چراکه هر شاگرد از لحاظ روحی و جسمی متفاوت است. شرایط برای همه دقیقاً یکسان نیست و عده ای وضعیت جسمانی مناسبی ندارند. اما کاراته باید برای همه مفید باشد، به همین دلیل به خصوص در Seido ما از نظر روحی به همه افراد توجه داریم، حتی به افراد معلول، بچه های بی خانمان، شاگردان ناشنوا و افراد نابینا. در این جا فضائی مناسب برای آموزش همه حتی پاره ای از افراد که ذاتاً خشن هستند، وجود دارد. آنها می توانند کاراته را به منظور رشد بیشتر نیروی درونی خود و برای حفظ زندگیشان بیاموزند.

بنابراین در روش سی دو کاراته ما در کنار تشویق ها از شاگردان می خواهیم نظراتشان را در مورد نحوه آموزش، سازمان و فلسفه ما و آن چه که آموخته اند بنویسند. در رده کمربند سیاه، شاگردان با اساتید و دیگر هنرجویان در مورد مطالبی که نوشته اند بحث و گفتگو می کنند. ما انتظار داریم که کلمات آنها حقیقی و صادقانه بوده و از اعماق قلبشان نشأت گرفته باشد. ما هم چنین تأکید زیادی بر آداب و ضوابط اخلاقی داریم و نه تنها در دوجو، بلکه در زندگی روزمره نیز آن را گسترش می دهیم. رعایت این اصول، احترام به دیگران را به شاگردان یادآوری می کند و هم چنین روح و ذهن آنان را پرورش می دهد. آنها که با قوانین اخلاقی مشکل دارند، در واقع مشکلات درونی خود، عدم احترام و طرز رفتار ما نیازمند خویشتن داری، نظم و انضباط و حساسیت نسبت به دیگران است ـ یعنی آن چه که ضروری است تا شخص خودش را تغییر دهد و آن چه که ضروری است تا شخص بر زندگی خود آینده اش تسلط کامل داشته باشد.

روشی که من به عنوان یک کاراته کا برای تمرین و مطالعه کاراته ـ دو به آن باور دارم، روش و شیوه زندگی شماست. هر کاراته کا موظف است در برابر داشتن آزادی بیشتر در استفاده از آن چه که از کاراته ـ دو می آموزد احساس مسئولیت کند و در زندگی روزمره آن را به کار بندد به طریقی که بتواند احساسات، معنویات، اخلاق، نظم و ترتیب و رفتار خویش را کنترل کند. با کاربرد گسترده این اصول، هرچه بیشتر به یک کاراته کای واقعی تبدیل خواهیم شد. مشخصه یک کاراته کای حقیقی و قدرتمند، فقط در تعداد مسابقات قهرمانی که در آن شرکت کرده، تعداد مدال ها، کسب مقام اولی و یا قهرمانی های بزرگ دیگر نیست. هرگز چنین نیست. برخی افراد به خود می گویند، ”من یک کاراته کای بزرگ هستم، چون این تعداد مقام قهرمانی را کسب کرده ام“، گاهی مردم این چنین احساسی دارند. اما آن چه حائز اهمیت است، قدرت درونی شماست که نشان می دهد زندگیتان را در چه راهی صرف، و قوانین را چه طور اجرا می کنید. از این رو، حفظ و برقراری مقررات در دوجو بسیار مهم است. افراد بسیار متفاوتی هم چون افراد معلول و ناتوان داریم که با این وجود به طور جدی به آموزش و تمرین کاراته می پردازند. پس همه ما باید بیشتر درک کنیم و برای آن چه که داریم و این که چه قدر خوش شانس بوده ایم، سپاس گذار باشیم.

▪ در مورد روح چه طور؟

ـ شاگردان با آموزش کاراته، روحی آزاد را در خویش پرورش می دهند. جنس یا سن مهم نیست، هرچه بیشتر کاراته را فرا بگیرند، ذهن و روحتان رهاتر و قوی تر می گردد. چراکه در سراسر زندگی ما همواره چیزی در حال اتفاق افتادن است، اما با تمرین کاراته هر زمان که مسئله ناخوشایندی برایتان رخ دهد، یا حتی شکست بخورید، آن را چالشی برای خویش فرض کرده و می گوئید، ”این مسیری است که می توانم در آن رشد کنم، مسیری که می توانم خود را غنی و پربار سازم“. با این نگرش مثبت می توانید با مشکلات روبه رو شوید و موانع را از سر راه خویش بردارید.

ضربه صحیح با مشت، خوب است. اما آن چه در حقیقت مهم است، قدرت درونی است. قدرت درونی چیزی است که اجازه می دهد با چالش های زندگی روبه رو شوید. این چیزی است که مردم آن را تحسین می کنند: چه طور خود و زندگیتان را وقف می کنید.

▪ شما پیش از این اشاره داشتید که کاراته ـ دو، رهنمونی به سوی روشنگری است، منظور شما از روشنگری چیست؟

ـ بله، روشنگری واژه ای است که معانی بسیار گسترده ای را در بر می گیرد. گاهی در مسیری که انتخاب کرده ایم قادر به تشخیص واقعیت زندگی روزمره نیستیم. حتی به چیزهای مهم توجه نمی کنیم. شگفت این که وقتی سخت تمرین می کنیم و کاراته را با جدیت دنبال می کنیم، گاهی متوجه درون خویش می شویم و به خود تلنگر می زنیم که ”وقتی مشکل در درون خود من است پس چرا آن قدر گله و شکایت کرده و مردم را سرزنش می کنم“. این آگاهی چیز بزرگی است، یک درک عمیق است. می توان آن را نوعی از روشن گری دانست، زیرا ما درمی یابیم که ریشه تمامی مشکلات در درون خودمان است.

در سخنرانی های کلاس مدیتیشن، من اغلب در مورد این گفتار کهن ژاپنی صحبت می کنم که: پیدا کردن دزد در کوهستان آسان تر است تا دزدی که در قلب و روحمان است“ وقتی دزد به کوهستان وسیعی فرار می کند و در جائی پنهان می شود پیدا کردن او مشکل است. صدها و صدها متر مربع زمین، غار و شکاف وجود دارد. اما در حقیقت، پیدا کردن دزد در ذهن خویش، بسیار مشکل تر است. این دزد از ما می دزدد و چیزی را که مال ماست انکار می کند. این دزد در واقع نفس ما است، چیزی که همواره در تلاش است تا رشد کند.

نفس جلوی پیشرفت روحی ما را می گیرد و مانع یادگیری می شود و وابستگی های عمیق ایجاد می کند. خودپرستی یا نفس، در درون ما موانع بزرگی برای پیشرفت ایجاد می کند و به ما گوشزد می کند که باید از خودمان محافظت کنیم. یا این که به ما تلقین می کند چیزی را از قبل می دانیم و نیازی به گوش دادن نداریم. بنابراین پیدا کردن دزد در کوهستان آسان تر از پیدا کردن نفس در ذهن است. این یک واقعیت است. ما تصور می کنیم مشکلات نفس از ما دور هستند، اما همان طور که ما نمی توانیم دزد را در کوهستان پیدا کنیم، ممکن است نفس را نیز در ذهن خویش نبینیم. بنابراین باید همواره ـ برای محافظت از خود ـ در مقابل آن آماده و مراقب باشیم.

▪ نظرتان در مورد عده بسیاری از کاراته کاها که یونیفرم ساده و سفید ـ که سمبول ”do“ است ـ را بر تن می کنند، در برابر آنها که یونیفرم هائی چند رنگ می پوشند، چیست؟

ـ برخی خیلی تجاری فکر می کنند. آنها یونیفرم های رنگی متفاوت دارند و همه جایش را وصله، نواردوزی و تزئین می کنند؛ اما شما می دانید که مسئله نوع نگاه شماست و این که چه طور تحت تأثیر قرار می گیرد یا از رنگ لذت می برید. مهم، سادگی و بی آلایشی است. این، دلیل سفید بودن یونیفرم های ماست. در مسیر فراگیری کاراته، هر زمان که با مشت یا پا ضربه محکمی می زنیم، کیای می کشیم ـ عبارتی ژاپنی هست که می گوید، Ichi Geki Hissatsu به معنای ”کشتن با یک ضربه“. که در واقع به معنای کشتن شخص دیگر نیست، بلکه منظور کشتن نفس خودمان است. به همین دلیل داشتن اخلاق خوب و احترام گذاشتن به دیگران بسیار مهم است. کنترل نفس، همیشه آسان نیست مگر با تمرین. مطمئن باشید نفستان کوچک است، شکست می خورد و رشد نمی کند. خودتان را تزکیه کنید و در پاکیزگی دوجو همکاری کنید. کارهای کوچکی مانند کمک کردن در تمیزی زمین بعد از کلاس را برعهده بگیرید. این فقط قسمت کوچکی از آموزش شخص است به خودتان و نیز به دیگران احترام بگذارید و اطمینان پیدا کنید که دوجو برای افرادی که بعد از شما می آیند تمیز است. در صورت امکان بدون کوچک ترین لکه ای آینه را تمیز کنید، همه جا را گردگیری و پاک کنید و مطمئن شوید کف کلاس بدون گرد و خاک است.

▪ بنابراین در ژاپن، با تأکید بسیار زیادی که بر روی مسابقات و قهرمانی هست، کاراته ـ دوی واقعی در حال نابودی است؟

ـ هنوز عده ای هستند که کاراته ـ دو را دنبال می کنند، اما متأسفانه اغلب، روش نادرست و مخالف یعنی کاراته رقابتی را آموزش می دهند، نه کاراته ـ دو را. اکثریت مردم فقط به جنبه های مبارزه بیشتر توجه نشان می دهند. می خواهند قوی و قهرمان باشند و آینده ای درخشان داشته باشند. بیشتر در اندیشه مسابقه اند و جنبه های روحی و درونی را کمتر مورد توجه قرار می دهند. در نتیجه، کاراته ـ دو کم رنگ می شود. من صد در صد مخالف مسابقات قهرمانی نیستم. رقابت کردن خوب است. شما می توانید به آن بپردازید، اما مردم گاهی فکر می کنند که کاراته برابر است با مسابقه قهرمانی، کاراته برابر است با تماس کامل (فول کنتاکت)، یا کاراته برابر است با مقام قهرمانی. بنابراین اگر در جریان نباشید، رقابت نکنید یا در تورنمنت ها شرکت نکنید، مردم گمان می کنند که شما یک کاراته کای قوی نیستید، یا احتمالاً شما را شایسته عنوان یک کاراته کای خوب نمی دانند.

برخی این گونه می اندیشند، ”چند بار در مسابقه شرکت کرده اید؟، آیا در تمامی تورنمنت های ژاپن و تورنمنت های جهان رقابت داشته اید؟“ اگر در مسابقه شرکت نکرده اید ـ ”آه، پس شما قوی نیستید“. می دانید که این نوع قضاوت، مضحک و احمقانه است و فقدان کاراته ـ دو را نشان می دهد. کسب مقام اهمیتی ندارد. آن چه مهم است روشی است که در مسیر آموزش و تمرین کاراته ـ دو صرف می کنید و این که چه طور خویشتن را وقف خدمات به کشورتان می کنید و برای کشور یا جامعه خود مؤثر واقع می شوید. این یک تفاوت بزرگ است.

▪ کانچو ناکامورا چیست؟

ـ کانچو ناکامورا، دارای کمربند سیاه دان ۹ می باشد. در گذشته شاگرد ممتاز کانچو ماسوتاتسو اویاما در سازمان کیوکوشین کای ژاپن بود. این رزمجوی مبارز ژاپنی، در سال ۱۹۶۶ با پیروزی در مقابل قهرمان پرآوازه کیک بوکسینگ تایلند معروف به ”ببر سبز“ ـ یکی از سه عضو تیم کیوکوشین کای و فاتح تمامی رقابت های تایلند ـ شهرت جهانی یافت. پس از آن ریاست سازمان کیوکوشین کای آمریکای شمالی را برعهده گرفت و برای ارائه کار و تجربیات خود و برگزاری سمینارها، سفر به سرتاسر جهان را آغاز نمود. بعدها در سازمان دان ۷ به او اعطا شد. در سال ۱۹۷۶ ناکامورا سازمان جهانی سی دو کاراته و مرکز Seido juku را در شهر نیویورک تأسیس کرد (سی دو به معنی طریق راستی و اخلاص). این سازمان به یکی از بزرگ ترین و مشهورترین آموزشگاه ها در شهر مبدل گردید. او نویسنده چندین کتاب در مورد کاراته می باشد از جمله: کاراته، تکینک و روح/ وجه انسانی کاراته/ یک روز، یک زندگی/ راهنمای تمثیلی به سوی روح/ تمرین و فلسفه مراقبه سی دو کاراته.

کاراته ناکامورا، به دلیل تمرکزش بر آموزش و به دلیل باور او به این که کاراته بایستی نه فقط برای جوانان و کسانی که قوی هستند، بلکه برای همه مفید باشد، بسیار مورد توجه واقع شده است. ناکامورا در دوجوهایش به اهمیت داشتن احساسی از بودن در کنار یک خانواده و داشتن حس حمایت متقابل و مشترک بین افراد، بیش از رقابت تأکید می ورزد. این مسئله نه فقط مانع رشد رزمی کاران ممتاز در مسابقات قهرمانی نشده، بلکه دست یابی بسیاری از قهرمانی ها و مقام های نخست جهانی را به همراه داشته است. افزون بر آن بسیاری از سازمان های متفاوت سبک سی دو کاراته هم به تعدادی از هنرجویان بزرگسال (هنوز عده ای هستند که در دهه ۷۰ سالگی آموزش می بینند) و هم به هنرجویان زن توجه نشان می دهد. هم چنین برنامه های آموزشی خاصی برای معلولین جسمی وجود دارد.

ناکامورا از خود، یک شخصیت قوی و پرجاذبه ارائه داده است، شمایلی شوخ طبع و صمیمی و در عین حال جدی و مصمم. او باورهای قوی اش را در مورد کاراته و سازمانش بیان می کند و نیز به معنای واقعی دلسوز شاگردانش است. به عنوان یک رهبر وفاداری و از خودگذشتگی بسیاری را میان شاگردان خویش ایجاد کرده است. این امر سبب پرورش بی شمار شاگردان باتجربه ای شده است که رهنمودهای او را به مدت ۲۰ الی ۳۰ سال یا بیشتر، دنبال کرده و سازمان او را در جهت رشد و شکوفائی در سرتاسر جهان یاری نموده اند.

کاراته چیست؟

کاراته دو یعنی مبارزه و دفاع بادست خالی،این هنر ،به ما اجازه میدهد تا بر دشمن،به وسیله تکنیک های وتاکنیک های مناسب وبا استفاده از قسمت های مختلف بدن به طور عقلانی ومؤثر پیروز شویم .

● تاریخچه کاراته

گفته می شود کاراته دارای قدمتی پنج هزار ساله است ویکی از استادان اولیه ومبتکران این فن «بودیدهاراما» می باشد که حدود ۵۲۵ سال قبل از میلاد مسیح می زیسته است .وی از پیشوایان مذهبی بود ،اوبه منظوراموزش به تنهایی از هند به راه افتاد وپس از راهپیمیی چند هزار کیلومتری خود وباپشت سر نهادن موانع طبیعی بسیارمشکل در ان زمانبه چین رسید ودر «ایالات هو نونان» ومعبد «شائولین»اقامت گزید .تعالیم او شامل تمرینات شدیدانضباطی وانجام اعمال پرهیز گاری بود .وی ۹سال گوشه گیردرکوه وغار ورنج وریاضت همراه باتفکر را گزراندوی ۱۸حرکت را ابداع نمود که زیر بنای حرکات کاراته امروزی است.

از طرفی به دنبال قانون منع استفاده از شمشیر ،مردم به سوی اموزش هنر مبارزه با دست خالی شدند که این امر باعث شکوفایی کاراته شد.

در سال ۱۹۲۱ استاد بزرگ کاراته «گیچن فوناکوشی »توانست با قدرت وظرافت این هنر را به ژاپن نیز معرفی کند.

● بخشهای مختلف کاراته

آموزش و تمرینات کاراته،شامل سه بخش عمده می باشد که برای ارتقاء کمربند ،از انها در امتحان به عمل می اید این بخش ها عبارتند از :

۱) کیهون

۲) کاتا

۳) کومیته

● کیهون

کیهون به معنی «پایه،اصلی»می باشد که به تکنیک های مختلف کاراته اطلاق می شود و شامل موارد زیر است:

▪ اسقرارها

▪ دفاع ها

▪ تکنیک های دست

▪ تکنیک های پا

● کاتا

مجموعه ای از تکنیک های کاراته است که به شکلی خاص با یکدیگر ترکیب شده وجنبه مبارزهبایک یاچند حریف فرضی رادارد واز این جهت ،نوعی تمرین فکری وذهنی نیز تلقی می شود

کاتا همواره با احترام (ری)شروع وبه پایان میرسد .همچنین همراه با دفاع شروع به پایان می رسد ودارایپیام های اخلاقی وانسان دوستانه وارزشمند است که مورد تأ یید اسلام نیز میباشد

استادکانازاوا در مقدمه کتاب کاتاهای بین المللی شوتوکان کاراته چنین مینگارد:

مبارزه با یک حریف خیالی در کاتا، مبارزه شخصی وانفرادی بوده وتنها از طریق این شکل تمرین ذهنی است که ارزش می یابد.

● کومیته

کومیته به معنی مبارزه ودرگیری میباشد.در کومیته ماکاربرد تکنینک های موجود در کاتا بر علیه یک یا چندحریف رامی اموزیم . پس کومیته کارکردن کاتا با فواصل مختلف ودر نواحی مختلف بدن حریف می باشد.

▪ در مجموع کومیته به دو گروه تقسیم می شود :

۱) یاکوسوکو کومیته

۲) جیوکومیته

● کمر بند و ارتقاء درجه

در جات مختلف هنر جویان واساتید کاراته به وسیله کمر بند ورنگ ان مشخص می شود .همیشه ازرنگ سفید که روشن ترین رنگ است شروع وبه سیاه که تیره ترین رنگ است ختم می شود به درجات کمربند سیاه دان ودان وبه درجات کمربند های قبل کیو گفته می شود .در کاراته ۹کیو و۱۰ دان وجود داردکه پایین ترین کیو ۹وبالاترین ان یک است .اما در مورد دان برعکس می باشد.

● فلسه اخلاق در کاراته

اولین درس در کاراته درس اخلاق احترام وتواضع است وهمانگونه درس اخر هم همان است این تعلیمات اخلاقی به کاراته کار میاموزد :

▪ در جامعه ،برای همه احترام قایل باشد .

▪ صلح طلب بوده وهرگز به فکر حملهوستم به دیگران نباشد

▪ قوی بوده واجازه زورگویی وستم رااز ستمگران وزورگوییان سلب کند .

▪ تواضع وفروتنی را سرلوحه قراردهد. و-به مقدسات مذهبی،احترام بگزارد.

جایگاه زندگی در برابر کاراته

پس از پایان جنگ و اشغال ژاپن توسط متفقین، یک مسابقه رقص به میزبانی ژاپن در هتل سانوی توکیو که اقامتگاهی موقت برای افسران آمریکائی بود، اجرا شد. صدا دلنواز موزیک، صداهای بلند خنده و کف زدن ها و هلهله های پیاپی، فضای با نشاطی را به وجود آورده بود. ناگهان حسی از تنش و کشمکش به فضای سالن هجوم آورد. کمی پس از پایان مسابقه، دو مرد در وسط سالن شروع به جر و بحث کردند. مرد ژاپنی که قدی بلند و اندامی لاغر داشت، خشمگین و برافروخته بود، اما رقیبش، یک کره ای چهارشانه، تقریباً بی هیچ نگرانی می خندید.

در گرماگرم بحث، مرد ژاپنی کمربندش را به آرامی از کمر به عقب لغزاند و برق چاقویش را نمایان ساخت و همان طور که به سمت حریف پیش می رفت چندین بار با انجام حرکات نمایشی با چاقو خودنمائی کرد.

مرد ژاپنی نزدیک شد، ناگهان به قصد حمله به سمت مرد کره ای خیز برداشت. در یک آن، مرد کره ای، حمله را با سمت چپش دفع کرد و در یک ضدحمله، با مشت صورت حریفش را در هم کوبید. صدای مشمئز کننده و ناخوشایند خرد شدن استخوان های مرد ژاپنی پس از برخورد با کف خیابان ـ چون قاچ شدن هندوانه ای رسیده ـ به گوش رسید. مرد ژاپنی به محض افتادن بر زمین، مُرد. او تنها با یک ضربه کشته شده بود.

● روشن بینی و فراست در لحظه مناسب

شاید این حادثه نقطه شروعی بود در تحول زندگی هیونگ ای Hyung yee ۲۴ ساله که بعدها نام ژاپنی ماسوتاسو (ماس) اویاما را بر خود نهاد.

او دریافت که مشت های چکش مانندش برای گوشت و استخوان های انسان بسیار قدرتمند می باشد، بدین سان به جنگیدن با گاوهای نر و حیوانات بزرگ روی آورد. او بدون بند و زنجیر به آنها ضربه می زد با آنان را با زدن یک مشت بر سرشان گیج می نمود. شاخ گاو را بدون هیچ وسیله ای با یک دست می شکست و با چرخاندن گردن هایشان زخمی شان می کرد و در نهایت می کشت. هم چنین درخت ها و سنگ ها، بطری ها، موزائیک ها، آجرها، تخته ها و هر چیز دیگری که در دست های قدرتمندش جای می گرفت را خرد می کرد. او رکورد شکستن حدود ۳۰ کاشی را تنها با یک ضربه مشت رو به پائین، برای خویش حفظ کرد. وی هم چنین یک تخته بسیار محکم را در طول یک نمایش در هم کوبید. ضربه مشت او تخته را شکست و مردی که تخته را نگاه داشته بود آسیب دید و روانه بیمارستان شد.

در سال ۱۹۶۰ اویاما برای سازماندهی مسابقات قهرمانی کاراته آمریکای شمالی در بوستان مرکزی مدیسون Madison، به نیویورک رفت، آن هنگام بود که نیویورک تایمز او را تحت عنوان قدرتمندترین انسان جهان معرفی کرد. اما به عقیده اویاما، قدرتمندترین مرد در کاراته، ضعیف ترین نیز هست. چراکه او در می یابد، قادر است انسانی را با یک ضربه به کشتن دهد، پس باید یاد بگیرد خویشتن را کنترل کرده و بر خود مسلط باشد.

● همسر گانگستر، زندگی اویاما را تغییر داد

همسر گانگستر که بالای سر همسر مرده اش گریه می کرد و به سوی من فریاد می کشید، چون کابوسی هرشب به سراغم می آمد، آن زمان بود که دریافتم باید زندگیم را به کل تغییر دهم. اویاما به خویش قول می دهد دست از جنگ و جدال هایش بردارد. نوشیدن و سیگار کشیدن را ترک کند. او قبول دارد که گاه گاهی با گانگسترها در تماس بوده و می گوید: ”گاهی فرصت هائی فراهم می شد که ممکن بود به آنها ملحق شوم. اما من به جای این که رهبر گانگسترها شوم، مسیر متفاوتی را در زندگی انتخاب کردم و استاد کاراته شدم.“

این استاد قدرتمند در سال ۱۹۲۳ در کیم جی Kimje کره، واقع در چند مایلی ساحل دریای زرد متولد شد. جائی که قرن ها دزدان دریائی چینی به کشتیرانی، غارت و چپاولگری در شهرهای بی دفاع بندری آن می پرداختند. ماسوتاتسو در خانواده ای که ۶ پسر و یک دختر داشت به دنیا آمد، او چهارمین پسرِ سان هیونگ Sun Hyung بود. در استان چولاپوک دو، ماس اویاما از بیشتر پسرهای هم سن و سالش خوش اقبال تر بود. وی در یک مزرعه بزرگ زندگی می کرد و پدرش، زمین داری خوشبخت و مشهور بود.

● رشد، همگام با هنرهای رزمی

اویاما مجبور بود، مسیر خانه تا مدرسه اش ـ دبستان یونگی با حدود ۴۰۰ دانش آموز را که در پائین جاده ای خاکی و باریک و بالای یک تپه قرار داشت پیاده طی کند. ماس کوچک مدرسه را دوست نداشت چراکه اهل درس نبود. در واقع او اغلب از مدرسه فرار می کرد و به شنا و ماهیگیری می پرداخت یا با دوستانش به پیاد ه روی می رفت. در مدرسه، فوتبال بازی می کرد و در مسابقات میدانی و صحرائی شرکت فعال داشت. اما همه شوق و اشتیاق پسرانه اش را برای chabee ـ ترکیبی کره ای از جوجیتسو و کمپو، ذخیره می کرد. درس ها chabee در مدرسه آموزش داده می شد و این کلاسی بود که اویاما به مدت ۹ سال، هرگز متوقفش نکرد و تا به آخر آن را ادامه داد.

در این دوران، کارگری از کره شمالی برای کار نزد پدر ماس اویاما آمد. این کارگر جدید در هنرهای رزمی شرقی خبره بود. او با دیدن اصرار و پافشاری ماس کوچک، سرانجام پس از روزها موافقت نمود تا chabee و بوکسینگ معبد شائولین را به او آموزش دهد. در گذر سال ها، از ۹ تا ۱۳ سالگی، اویاما روزانه تحت نظارت این راهنمای چیره دست کره ای، تمرین می کرد و وقتی مجبور شد به خاطر حضور در دبیرستان مقدماتی، با عمه اش در سئول زندگی کند، درس هایش را رها نمود.

اما اویاما همیشه با جنگیدن در برابر دیگر جوانان خشن در خیابان دردسر می آفرید. او معمولاً پدرش را که آدمی صبور بود را عصبانی می کرد و حتی پلی شهر را هم با کارهایش به خشم می آورد. بدین جهت اویاما سال بعد، برای حضور در دانشگاه ارتشی پسران در حوزه اداری یاماناشی Yamanashi به ژاپن فرستاده شد. تخصصش آموزش مکانیکی در موتورهای هواپیما بود.

سال ۱۹۳۷ بود و ژاپن درگیرِ جنگ با چین و اویاما به یک اردوگاه ارتشی منتقل شد. این مرد جوان کره ای به سرعت با زبان ژاپنی آشنا شد و نام جدیدی برای خود برگزید. زمانی که در یاماناشی بود، مطالعه کاراته شوتوکان Shotokan را آغاز نمود و به مدت ۲ سال در این هنر رزمی هیجان انگیز آموزش دید، هنری که در نزدیکی های پایانِ قرن، از اوکیناوا به ژاپن معرفی شده بود. با این وجود، اویاما از دانشی که کسب کرده بود احساس رضایت نمی کرد و همواره در این اندیشه بود تا برای مطالعات بیشتر به توکیو برود.

این جوان مشتاق کاراته، در دانشگاه تاکوشوکو Takushoku ثبت نام کرد. از آن جائی که این دانشگاه امروزه به عنوان یکی از سنگرهای هنرهای رزمی ـ خاصه جودو ـ نگریسته می شود، لذا در رشته کاراته چیز قابل ملاحظه ای برای اویاما نداشت. این مسئله چندان اهمیتی نداشت چراکه اویاما پیش تر برای تحصیل در شوتوکان در شعبه می جیرو Meijiro توکیو پذیرفته شده بود، جائی که گیچین فوناکوشی Gichin Funakoshi، پدر کاراته ژاپنی، به همراه پسرش به تدریس مشغول بودند. اویاما به مدت ۲ سال و هر روز ۲ ساعت، کاراته را زیر نظر سن سی فوناکوشی مطالعه و تمرین کرد و به تدریج خویشتن را با رموز سخت مبارزه پرورش داد.

● بوتوکوکای (Butokuai) ـ هنر رزمی را در سطح ملی شکوفا کرد

در ۱۸ سالگی که ژاپن سرگرم جنگ با آمریکا و بریتانیا بود، اویاما به خدمت ارتش امپراتوری فراخوانده شد. او در توکیو ماندگار شد و برای پیوستن به بوتوکوکای وقت را تلف نکرد. بوتوکوکای، سازمانی تحت حمایت دولت بود که تمامی هنرهای اصلی رزمی را در بر می گرفت. بدین ترتیب اویاما توانست آموزش کاراته اش را از سر بگیرد. در حقیقت او عضوی از کیهو کای Kigokai شد ـ بخشی از بوتوکوکای که متخصصِ آموزش عملیات جاسوسی و چریکی ـ از تاکتیک های تروریسمی برای زمان جنگ بود. قرارگاه اصلی و مرکزی کیهو کای در کیوتو Kyoto بود، البته اویاما با شعبه روپونگی Roppongi در توکیو ارتباط داشت.

کیهو کای تمامی هنرهای رزمی را با تأکید داشتن بر تکنیک بالا و روحیه قوی، به هم پیوند می داد. باند ۱۵ نفری هنرجویانِ کیهو کای، به شدت مخالف نخست وزیر، هیدکی توجو Hideki Tojo بودند و برای ترور او نقشه می کشیدند؛ اما اویاما از این موضوع آگاهی نداشت. نخست وزیر نقشه آنها را کشف، و در نتیجه کیهو کای را سرکوب نمود. ۱۵ تن از رهبران شورشی اقدام به هاراگیری Haragiri (خودکشی به شیوه سامورائی ها) نمودند، اما بقیه اعضا از جمله اویاما دستگیر و به زندان افتادند و دست آخر، این سازمان منحل گشت. اویاما دو هفته بعد آزاد شد. گرچه این تجربه سخت، تا ندازه ای او را دگرگون ساخته بود.

● چو هیونگ جو So Nei Chu) Cho Hyung Ju)

در این شرایط بود که اویاما با چوهیونگ جو، متخصص کره ای گوجو کای goju-kai ملاقات کرد. آنها پس از چندی دوستان خوبی برای یکدیگر شدند و به مدت دو سال پس از آن، اویاما تحت نظر او به مطالعه و تمرین پرداخت. در این میان اویاما به سِمَت سرجوخه کارکنان هواپیما نائل گشت و فرمان حرکت به سوی اقیانوس آرام جنوبی را دریافت نمود، اما جنگ همان روز قبل از این که مجبور به رفتن شوند، پایان یافت.

● راه های جدید ـ اهداف نوین

در سال ۱۹۴۵ اویاما ازدواج کرد و در همین سال بود که دان چهار را از سن سی گیچین فوناکوشی دریافت نمود.

در روزهای آشفته ٔ پس از جنگ، اویاما بار دیگر با چوهیونگ جو دیدار نمود و دوباره هنرجوی وی شد، البته این بار در یک دوجود در شعبهٔ کوانجی Koenji توکیو.

اما بعد از یک سال آموزش فشرده، استادش او را به کنار کشید و گفت: ”من همه آن چیزی را که می دانستم به تو آموختم، اکنون تو قوی تر از من هستی. به راستی تو در برابر بسیاری از افراد، قوی ترین هستی. اما اگر به این شیوه از زندگی ات یعنی، نوشیدن، جنگ و جدال، و هم نشینی و گذرانِ مداوم با گانگسترها، ادامه دهی، تنها چیزی که نصیبت می شود جنگ های بیشتر و کشته های بیشتر خواهد بود. در این صورت بی شک سرانجامی جز زندان نخواهی داشت. از تو می خواهم به معبدی بروی و در مورد راه و هدف زندگی ات بیاندیشی ـ می خواهی آن را به بطالت بگذرانی یا در جهت مثبت هدایتش کنی“

● سوپرمن اویاما

در کنار تمام این مسائل، اویاما با پذیرش نقش یک سوپرمن شرقی ”مدافع حق“، خود را به دردسری جدی انداخته بود.

در جریان اشغال متفقین، سربازان و ملوانان آمریکائی به دنبال زنان در خیابان ها پرسه می زدند، هر چند بسیاری از زنان اعتراضی نداشتند اما عده ای از این وضع ناراضی بودند.

اگر زونی مورد آزار و مزاحمت قرار می گرفت و اویاما نیز در محل حضور داشت، همواره چون یک محافظ شیردل به یاری او می شتافت. بسیاری از سربازان آمریکائی بعداً متوجه شدند که در افتادن با این مرد شرقی، کار بسیار دشواری است. معمولاً هنگام درگیری، در جائی که او فقط با دو مشت پولادین خود، حریفانش را در هم می کوبید، این فقط MPs یا پلیس ژاپنی بود که می توانست جلوی این ارتش یک نفره را بگیرد.

● آشوبگر سابقه دار

پلیس ژاپن و MPs، اویاما را آشوبگری سابقه دار می دانست و هر بار که پیش چشمانشان ظاهر می شد، به وی سخت می گرفتند. او هم چنین مردی شناخته شده بود تا جائی که بسیاری از نظامیان قدرتمند را نگران می ساخت. در حقیقت برخی از دوستانش از او خواستند اگر می خواهد زنده بماند بایستی شهر را ترک کند.

دقیقاً در لحظه ای که در فکر پنهان نمودن خویش بود و می خواست به حوزه اداری یاماناشی ـ حدود ۶۰ مایلی غرب توکیو، برگردد، نصیحت چو هیونگ جو برای رفتن به معبد بودائی و مراقبه کردن، به یادش آمد. در این معبد بودائی که بر روی کوه مینوبو Minobu قرار داشت، کاری برایش ترتیب داده شد. بدین ترتیب که به مدت سه ماه هر روز از طلوع آفتاب تا نزدیکی های نیمه شب به بریدن چوب می پرداخت، سطل های آب را حمل کرد و کارهای سخت و طاقت فرسای دیگر را انجام می داد.

اما اویامای بی قرار و ناآرام از این زندگی رهبانی، و از این که از او به سختی کار کشیده می شد ناراضی و معترض بود؛ چراکه دیگر فرصتی برای تمرین کاراته اش باقی نماند.

اویاما، چندی بعد به پایتخت بازگشت، و با تنشی چیرو اُزاوا Tenshichiro Ozawa، یک سیاستمدار و زمامدار برجسته، آشنا شد و این مقدمه ای بود بر آن چه که کاراته کای کره ای آن را ”آموزش باطنی و ذهنی“ نامید.

● زمان مراقبه درونی

اُزاوا، سرانجام اویاما را متقاعد ساخت که باید بار دیگر به کوهستان ها بازگردد و این بار دست کم یک سال در آن جا بماند؛ تنها باشد و زندگی ساده ای را برگزیند، پیوسته کاراته تمرین کند و نیروی خویش را افزایش دهد.

بدین سان، ماس اویاما به سمت کوه کیوسومی Kiyosumi در همسایگی حوزه اداری چیبا Chiba، راهی شد؛ جائی که قرن ها پیش سنت نی چیر St. Nichire اصول مسلمی را درک کرده بود که پایه و زیربنای فرقه جدید بودیست افراطی او را شکل داد. اویاما به سمت یک کلبه کوچک روستائی مشرف به اقیانوس آرام در رأس شبه جزیره بوسو Boso به راه افتاد. و هزینه های زندگی اش توسط اُوزاوا که هر ماه مبلغ ۵۰ دلار برایش می فرستاد، فراهم می شد.

روزها و ماه ها از پی هم می گذشتند و اویاما برنامه سخت روزانه اش را به شکلِ تمرین کاراته به مدت ۷ ساعت در روز، ۸ ساعت خواب شبانه، خوردن غذا در سه وعده، و استراحت و مراقبه کردن در بقیه ساعات روز، دنبال می نمود. در این جا بود که اویاما تکنیک های اصلی شکستن را که اکنون در نمایش های تورنمنت ها کاملاً مشخص است، ابداع کرد. او تلاش کرد تا چوب ها و شاخه ها را از تنه درختان جدا کند، تخته سنگ ها را خرد، و الوارها و هر چیز دیگر را که در دست هایش جای می گرفت را بشکند. به زودی دست هایش بسیار زبر و خشن گردیدند؛ و کف دست های پینه بسته اش به مانند کاردی برّان و سنگین و مشت هایش چون پتک شدند.

یک سال گذشت و اویاما در کیوسومی ماندگار شد. در آن جا زندگی کرد و مانند یامابوشی yamabushi (راهبی مبارز در ژاپن قدیم) آموزش دید. اما بعد از ۱۸ ماه، چک هائی که از سوی اُزاوا برایش ارسال می شد، متوقف شد؛ شایع شده بود که او در فساد غرق شده و مقامات قضائی زندانی اش کرده اند. اویاما ناگزیر از کوه کیوسومی به سمت یک ساحل که شهر تاته یاما Tateyama را جدا می کرد، فرود آمد.

● مبارزه با گاو نر

اویاما برای نخستین بار که به کوه آمد سرش را تراشیده بود، اما اکنون موهایش تقریباً تا شانه هایش می رسید و در اثر انجام کارهای سخت و طاقت فرسا، لاغر و استخوانی شده بود، اما سخت و محکم چون آهن بود. گاوچران های ژاپنی با مشاهدهٔ این مرد موبلند و لاغراندام که به مزرعه آنها آمده بود و از آنها می خواست تا اجازه دهند با دست خالی با یکی از گاوها بجنگد، شگفت زده شدند. البته وقتی او با اطمینان فریاد زد که می تواند یک گاو را با یک مشت کاراته به زمین بکوبد، هیچ کس باور نکرد.

آنها همه فکر می کردند که او دیوانه است. اویاما می گوید: ”اما منم برای دفاع از خودم از آنها خواستم تا به من فرصتی بدهند.“ سرانجام مردی مسن که یک کشتارگاه را اداره می کرد، نرم شد و به او اجازه داد تا درست در همان کشتارگاه، قدرتش را در مقابل یک گاو بزرگ و وحشی نشان دهد. برای جلوگیری از فرار، گاو نر را از دو طرف با زنجیر بستند. کشتارگاه مملو از تماشاچیان کنجکاوی شد که می خواستند شاهد این رویداد بی سابقه باشند. برخی دیگر نیز اطراف درها و پنجره ها اجتماع کرده بودند تا این مرد کره ای را که قصد داشت با دستان خالی یک گاو را بکشد، نظاره کنند.

● اولین شکست

اویاما رو در روی گاو چشم بسته، قرار گرفت. او ایستاد و مشت خویش را با قدرت هرچه تمام تر به سمت حیوان نشانه رفت و ضربه ای محکم چون میله ای پولادین میان دو چشم گاو وارد نمود. لحظه ای سکوت برقرار شد، سپس گاو عظیم الجثه با غرشی وحشتناک سرش را با سرعت از طرفی به طرف دیگر تکان داد، آن گاه زنجیرهایش را پاره و خود را رها کرد. همه چیز به هم ریخت و غوغائی به پا شد، تماشاگران پیش از آن که گاو وحشی به آنها حمله کند، وحشت زده به هر سوئی می گریختند. صندلی ها و میزها همانند هیزم، خرد و پنجره ها شکسته می شد. هیچ چیز و هیچ کس نمی توانست گاو وحشی را متوقف کند. حتی اویاما هم پا به فرار گذاشت.

پیش از آن که مردم شجاعت کافی برای برگشتن و گرفتن گاو ـ در کشتارگاهی که نیمی از آن از بین رفته بود ـ را به دست آورند، برای دقایقی اوضاع خوب بود. سرانجام وقتی دگر بار گاو تحت کنترل درآمد، اویامای تاحدی ترسیده بود و به خاطر شکست ملالت انگیزش بسیار پوزش خواست. مردم دلجویانه خاطر نشان ساختند که در حقیقت هیچ کس از او انتظار نداشته تا با دستان خالی و بدون سلاح بر گاو غلبه کند. آنها تصور می کردند اویاما که شانس خود را از دست داده به دلیل این شکست هم اکنون آن جا را ترک خواهد کرد. اما آنها سماجت این کره ای سرسخت و لجوج و شکست ناپذیر را حساب نکرده بودند. دگرباره او هر روز به مراتع رفته، و گاوهائی را که با یک تبر کشته می شدند، با دقت مشاهده کرد. یک تبر می توانست یک گاو را بکشد، پس چرا اویاما نتواند.

● موفقیت!

بعد از چند روز فرصت دیگری برای رام کردن و به سلطه درآوردن یک گاو به اویاما داده شد. این نمایش در همان مرتع اجرا می شد و باز هم جمعیت بسیاری برای تماشای آن چه مرد کره ای قصد انجامش را داشت، اجتماع کرد. اولین ضربه اویاما سر گاو را شکافت و حیوان را به زانو درآورد. صدای ضربه در سرتاسر دشت طنین انداز شد و با فریادهای جمعیت درآمیخت. اویاما پیروزمندانه، گاو را بلند کرد و برای بار دوم مشت محکمی میان دو چشم او کوبید. اما گاو روی پاهایش ایستاد. یکی از کشاورزان به او پیشنهاد کرد تا سعی کند یکی از شاخ های گاو را بشکند. تلاش های اویاما از روبه رو بی نتیجه بود، از این رو از پشت سر برای شکستن شاخ گاو اقدام کرد که مؤثر افتاد. شاخ گاو کنده شد و بر خاک افتاد.

اویاما تاکنون چهل بار کوشیده تا شاخ گاو را بشکند. گرچه گزارش هائی وجود دارد که بر کشته شدن بیش از ۵۰ گاو توسط اویاما دلالت می کند، اما در حقیقت او فقط ۳ گاو و همگی را نیز با چرخاندن و شکستن گردن هایشان کشته است. شرکت سینمائی شوچیکی Shochiki یکی از کارکنانش را به منظور تهیه یک فیلم ۲۰ دقیقه ای براساس مبارزه بدون سلاح اویاما با گاو، به نزد او فرستاد. طبق معمول شماری از تماشاگران کنجکاو به محل برگزاری نمایش آمدند، در ضمن تعداد ۵۰ پلیس با حکمی که اویاما را از کشتن گاو باز می داشت در محل حضور داشتند. اویاما با یک ضربه مشت به زانوهای گاو حمله ور شد و با لبه خنجرمانند دستش شاخ گاو را از جا کند. اویاما برای احترام به تمامی افراد SPCA و دیگر دوستدارانِ حامی حیوانات، همواره این نکته را در نظر داشت که گاوی که برای مبارزه انتخاب می کند از قبل برای کشتارگاه کنار گذاشته شده بود و پیش از فرستادن آن به کشتارگاه، او به طور موقت اجازه داشته باشد گاو را مورد ضربت قرار دهد.

آوازهٔ نبرد ماس اویاما با گاوها در همه جا منعکس شد، که دست آوردش پرتاب او به صحنه کاراته بود. این کاراته کای کره ای که حال به اوج شهرت رسیده بود، دوجوی کوچکی را در تاتیاما Tateyama افتتاح کرد. اما این اقدام ریسک آمیز، سود چندانی برایش نداشت او بعد از یک سال ناگزیر به توکیو بازگشت. این زمان، کره در جنگ شکست خورده بود و هیئت کره جنوبی در پایتخت ژاپنی در جستجوی یک بادی گارد بود. شهرت اویاما در تاتیاما، او را در ردیف اول فهرست انتخاب شدگان قرار داد، و او موفق شد این شغل را با حقوق نسبتاً مناسب ـ ۱۵۰ دلار در ماه ـ از آن خود کند. وی هم چنین توانست هر روز پس از کار، آموزش کاراته را از سر بگیرد.

پس از پایان جنگ و اشغال ژاپن توسط متفقین، یک مسابقه رقص به میزبانی ژاپن در هتل سانوی توکیو که اقامتگاهی موقت برای افسران آمریکائی بود، اجرا شد. صدا دلنواز موزیک، صداهای بلند خنده و کف زدن ها و هلهله های پیاپی، فضای با نشاطی را به وجود آورده بود....

منبع : ماهنامه دنیای کاراته

كاراته؛ هنر دفاع از خود

كاراته از جمله ورزش هایی است كه علاقه مندان زیادی را در اقصی نقاط جهان به خود جلب كرده است و میلیون ها نفر به انگیزه های مختلف به این ورزش روی آورده اند و سعی در آموزش و فراگیری فنون مختلف آن دارند.

متأسفانه در گذشته كاراته فقط به صورت تكنیك مبارزه ای مورد تمرین قرار می گرفته و به عنوان یك حربه خشونت آمیز به آن نگریسته می شد. در صورتی كه ارزش حقیقی كاراته تأثیر مستقیم بر روح و حاكم نمودن انضباط روحی و معنوی بر امور و شئون زندگی است. كاراته با یك روش تربیتی سخت جسمی و روحی، در نهایت انسان را به آرامش سوق می دهد و این هنر دفاع از خود دارای جنبه روحی و عرفانی باارزش است.

بسیاری از پویندگان راه كاراته این جنبه را مورد شناسایی قرار داده و به این مطلب پی برده اند.

كاراته علاوه بر جسم، روح را نیز تحت تأثیر خود قرار داده و آن را صیقل می دهد و از این طریق سالكان می توانند به طور محسوس یا نامحسوس بر مشكلات خویش غلبه كنند.كاراته كنونی مرهون تلاش هایی است كه با مطالعات و تحلیل و تمرین استادان فن به دست آمده است.

كاراته در بدو فعالیت به دلیل خطرناك بودن نمی توانست پایه و اساس یك ورزش باشد. برای آنكه كاراته نیز بتواند همانند جودو شكل یك ورزش جهانی را به خود بگیرد، بسیاری از تكنیك های خطرناك مانند ضربه زدن با نوك انگشتان به چشم ها و لگد زدن به زانوها را حذف و شدت ضربات به نقاط مختلف بدن حریف را محدود كرد.از آن زمان كاراته رشد سریعی كرد. مسابقات كاراته معمولاً روی تشكی به طول و عرض هشت متر انجام می شود كه «تاتامی» نام دارد.

كاراته نیز همانند سایر ورزش های رزمی شرقی در ایران ابتدا در محیط های نظامی فعالیت خود را آغاز كرد و سپس با گسترش تدریجی در جامعه مورد توجه نوجوانان و جوانان واقع شد.

منبع : روزنامه همشهری

تمرین سخت، مبارزه آسان!

اولین چیزی که در مورد مبارزه و رقابت باید بگویم، این است که تا وقتی فنون مناسب همراه با دقت و کنترل به دست نیاورده اید، خود را به سمت حریف پرتاب کنید. مبارزه اگر خیلی زود شروع شود حتماً باعث آسیب دیدگی شما و حریفان خواهد شد.

حتی قبل از مبارزه و رقابت می توانید حدس بزنید که هریک از هنرجویان چه مرتبه ای کسب می کنند، اما این امر بین افراد متفاوت است. منظورم چیست؟ خوب، مثلاً کمربند سبز شاید برای جو خیلی دیر باشد اما برای جیل بسیار زود هنگام جلوه کند.

دراین جا به برخی مسائل که باید مورد توجه قرار گیرند اشاره می شود.

شما زمانی آماده مبارزه هستید که:

بتوانید ضربه ٔ جانانه ای به شانه ها و بازوهای حریف وارد کرده و فشار عظیمی به سر او (نه صورت!) بزنید.

بتوانید ضربه از جلو را وارد کرده و وقتی که حریف شما زانوی خود را بالا می آورد، پنجه های پایتان را نشکنید.

بتوانید مشت موربی بزنید بدون این که ضربه را با چانه یا صورت خود دنبال نمائید.

وقتی که حریف فن سختی را روی شما اجرا می کند، گیج نشوید.

خوب حریف را ببینید، حمله او را مهار کرده و کم و بیش با یک حرکت صحیح و به موقع و با فاصله درست پاسخ او را بدهید.

وقتی که بعد ۳ راند و ۳ دقیقه مشت زنی کاملاً از پا نیفتید.

وقتی که به خوبی دستورات را درک کرده، معنای آن را بدانید و نحوه پاسخ را نیز تشخیص دهید.

وقتی که به خوبی از قوانین آگاهی داشته و بدانید هر حرکت چه امتیازی دارد و چه چیزی جایگزین رفتار ممنوعه خواهد شد.

وقتی که نام شما به طور ملی ثبت شده و از بیمه کامل هم برخوردارید. این امر برای حفظ و نگهداری از خودتان و حریف شماست.

وقتی که از مشت زنی لذت ببرید و تشنه پیشرفت خود و سایر افراد هستید.

فرض کنید که به این مرحله رسیده اید، بعد از این به چه چیز نیاز دارید؟ شین و محافظان بزرگ ترین موارد برای آموزش هستند. این موارد مانع از هرگونه آسیب دیدگی در مسابقه مهم شده و تضمین می کند که در ایمنی کامل خواهید بود. هیچ وقت با متوقف کردن ضربات سخت و محکم به بدن به نیرو و مقاومت خود اعتماد نکنید. زیرا مبارزاتی هم چون کریس سایر قدرت زیادی را در مشت های خود جمع کرده که حتی بدن هائی هم چون سپر را نیز در هم شکند! یادم می آید که یکی از مبارزان دولیو ـ چاگی کریس را سرسری گرفت و راهی بیمارستان شد!

یک محافظ سرِ محکم و قوی بوکس خریداری کنید که به خوبی روی سر قرار گرفته و ضمناً صورت شما را هم در برابر ضربات وارده محافظت نماید. من عاشق محافظ های سری هستم که روی صورت را هم می گیرند و از هرگونه آسیب و صدمه به آن جلوگیری کرده و باعث اجرای بهتر فن می شوند. باور کنید، اگر بینی شما شکسته باشد، هرگز نمی توانید برای بسیاری از خطرات و ضربات آتی آمادگی پیدا کنید. و گاهی اوقات ممکن است ضربه فنی شوید! از طرف دیگر، هیچ گاه هم به محافظ صورت اطمینان نکنید.

نزد دندانپزشک خود رفته و از او بخواهید برایتان محافظ دندان بسازد. این کارها ممکن است برای شما هزینه ساز باشد، اما به خوبی از شما محافظت کرده و اگر ضربه شدیدی به شما وارد شود، باعث توقف کار شما نخواهند شد. حتی میزان شکستگی چانه و دندان هایتان را کاهش می دهند. دیگر توصیه نمی کنم که محافظ دهان هم بخرید! محافظ های کشاله ران هم چیزهای خوبی هستند، اگرچه باید نوع بوکسور آن را خریداری کنید. یادم می اید که دکتر چنی قطعات کوچک پلاستیک سخت را به خوبی در کنار هم می گذاشت... خوب، شما متوجه کل قضیه شدید!

هرگز به هنگام مشت زنی در دوجانگی از عینک استفاده نکنید. حتی اگر شیشه های آن پلاستیک و ایمن هم باشد به درون صورت شما فرو رفته و نتایج وخیمی برجا می گذارد. بله! واقعاً این حالت اتفاق افتاده است. یا بدون عینک مبارزه کنید یا تاچی را بردارید. موهای خود را به خوبی عقب سر بندید و مطمئن شوید که ناخن های انگشتان دست و پای شما کوتاه هستند. هرگونه حلقه و انگشتری را از دست خود دربیاورید. عیناً این کار را برای النگو، ساعت، گوشواره و گردن بند و زنجیر انجام دهید.

اکثر داوران از شما می خواهند که هرگونه بانداژ در دست یا پای خود را باز کنید علت این کار این است که اگر سالم نیستید پس نباید مبارزه کنید! برگزارکنندگان مسابقه به شما اجازه نمی دهند که هیچ علامت یا نشانی روی دوبوک خود بچسبانید و قطعاً هم مجاز به مبارزه با دوبوک کثیف نخواهید بود.

برنامه آموزشی براساس تاریخ تعیین شده مبارزه خواهد بود. آموزش باید مطابق با ساختار مبارزه بوده و به صورت جلسات دو یا سه دقیقه ای در مقابل حریف آموزشی برگزار می شود. از دوره های باقی مانده بین راندها برای تمرینات با یار استفاده کنید.

یک چیز دیگر این که هیچ گاه فکر بیهوده نکنید چون یار آموزشی شما همواره کار خود را به صورت ”الف“ انجام می دهد وقتی که شما به صورت ”ب“ کار کنید، یعنی حریفان هم همین کار را خواهند کرد. پاسخ این است که همواره باید تجربه خود را افزایش دهید.

ایده خوب این است که مراقب وزن خود باشید. هیچ وقت فرض نکنید که باید قبل از مبارزه هفته ای ۴ کیلو وزن کم کنید و مطمئن شوید که همواره در محدوده وزنی مورد نظر بوده و فقط قبل از مبارزه خود را وزن کنید.

ثبت نام ملی خود را در روز رقابت چک کنید!

چندان درست نیست که صبح زود از خواب بیدار شده و قبل از مسابقه مسیر طولانی را رانندگی کنید. باید مدت زمانی را قبل از خوانده شدن اسمتان منتظر بمانید. این کار به هوشیار شدن شما بعد از خواب کمک خواهد کرد.

این امر بستگی به این دارد که چه قدر در مورد مسابقه و آمادگی برای آن جدی هستید. همیشه گفتهٔ مارشال سووروف را به خاطر بسپارید که:

”تمرین سخت، مبارزه آسان“

منبع : ماهنامه دنیای کاراته